Jezus Chrystus ustanowił Najświętszy Sakrament w następujący sposób: wziął chleb, błogosławił, łamał i dawał uczniom swoim mówiąc: "Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało Moje". (Mat. 26,26). "Pijcie z tego wszyscy. To jest bowiem Krew Moja Nowego Testamentu, która za wielu wylana będzie na odpuszczenie grzechów". (Mat. 26,27,28). Następnie rozkazał Apostołom: "To czyńcie na Moją Pamiątkę". (Łuk. 22,19).
(Cz. 3, II. 4 Ustanowienie Najświętszego Sakramentu, s.111)
"Dla człowieka wierzącego w Boga najwyższym i ostatecznym celem jest poznanie Boga, oddawanie Mu czci, ukochanie Go, służenie Mu i przez to współżycie z Nim w wieczności"
INSTYTUT WYDAWNICZY "PAX" WARSZAWA 1951
wydanie pierwsze
wydanie pierwsze
czwartek, 12 marca 2015
środa, 11 marca 2015
324. Kiedy Jezus Chrystus ustanowił Najświętszy Sakrament?
Jezus Chrystus ustanowił Najświętszy Sakrament podczas Ostatniej Wieczerzy w Wielki Czwartek.
(Cz. 3, II. 4 Ustanowienie Najświętszego Sakramentu, s.111)
(Cz. 3, II. 4 Ustanowienie Najświętszego Sakramentu, s.111)
wtorek, 10 marca 2015
323. Kiedy Jezus Chrystus obiecał ustanowić Najświętszy Sakrament?
Jezus Chrystus obiecał ustanowić Najśw. Sakrament po cudownym nakarmieniu pięciu tysięcy ludzi, gdy powiedział:
"Jam jest chleb żywy, który z nieba zstąpił; jeśliby kto pożywał tego chleba, żyć będzie na wieki, a chlebem, który Ja mu dam, jest Ciało Moje". (Jan 6,51)
(Cz. 3, II. 4 Istota Najświętszego Sakramentu, s.111)
"Jam jest chleb żywy, który z nieba zstąpił; jeśliby kto pożywał tego chleba, żyć będzie na wieki, a chlebem, który Ja mu dam, jest Ciało Moje". (Jan 6,51)
(Cz. 3, II. 4 Istota Najświętszego Sakramentu, s.111)
poniedziałek, 9 marca 2015
322. Co to jest Najświętszy Sakrament?
Najświętszy Sakrament jest to prawdziwe Ciało i prawdziwa Krew Pana Jezusa pod postaciami chleba i wina.
(Cz. 3, II. 4 Istota Najświętszego Sakramentu, s.111)
(Cz. 3, II. 4 Istota Najświętszego Sakramentu, s.111)
niedziela, 8 marca 2015
321. Jakie szczególne łaski otrzymujemy w Sakramencie Bierzmowania?
W Sakramencie Bierzmowania otrzymujemy oprócz łaski uświęcającej siedem darów Ducha Świętego, a mianowicie:
1. dar mądrości,
2. dar rozumu,
3. dar umiejętności,
4. dar rady,
5. dar męstwa,
6. dar pobożności,
7. dar bojaźni Bożej.
Przez pierwsze cztery dary oświeca Duch Święty nasz rozum, a przez trzy ostatnie dary wzmacnia naszą wolę.
***
Dar mądrości sprawia, że umysł nasz łatwo przyjmuje prawdy objawione i znajduje w nich upodobanie.
Dar rozumu sprawia, że umysł nasz przenika treść prawd objawionych, tłumaczy je i daje nam prawdziwe zrozumienie słowa Bożego.
Dar umiejętności udoskonala naszą wiarę, dając nam poznać Boga przez poznanie świata i wszystkich rzeczy stworzonych.
Dar rady sprawia, że rozum praktycznie widzi i osądza w poszczególnych wypadkach, co należy czynić i jakich środków należy używać.
Dar męstwa wzmacnia naszą wolę dla przezwyciężenia trudności w pełnieniu dobra.
Dar pobożności skłania nas do oddawania czci Bogu należnej i napełnia nas ufnością względem Niego.
Dar bojaźni Bożej sprawia, że dzięki bojaźni opartej na szacunku, unikamy wszelkiej obrazy Boga.
Przed przyjęciem Sakramentu Bierzmowania trzeba poznać naukę o Duchu Świętym i o Sakramencie Bierzmowania, przystąpić do Sakramentu Pokuty i Komunii św. i w czasie obrzędu Bierzmowania modlić się gorąco o łaskę Ducha Świętego i być obecnym aż do udzielania błogosławieństwa. Po Bierzmowaniu zaś należy podziękować Duchowi Świętemu za otrzymane dary i przyrzec Mu, że chcemy żyć i umierać jak dobrzy katolicy.
"Pracuj jak dobry żołnierz Jezusa Chrystusa". (II. Tym. 2,3).
Obrzędy Sakramentu Bierzmowania odbywają się w następujący sposób: biskup wznosi ręce nad przystępującymi do tego Sakramentu i modli się o siedem darów Ducha Świętego, po czym kładzie każdemu z bierzmowanych rękę na głowie i czyniąc Krzyżmem św. na jego czole znak krzyża św. mówi: "Znaczę cię znakiem krzyża i umacniam Krzyżmem zbawienia w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen", następnie dotyka jego policzka mówiąc: "Pokój z tobą", co jest znakiem pasowania na żołnierza Chrystusowego. Na zakończenie ceremonii biskup udziela błogosławieństwa wszystkim biorącym udział w obrzędzie. Krzyżmo św. jest mieszaniną oliwy i balsamu. Oliwa jest symbolem łaski i umocnienia, balsam zaś - łaski cnotliwego życia. Kościół wymaga, aby przy bierzmowaniu był obecny świadek, którym może być tylko katolik.
(Cz. 3, II. 3 Dary Ducha Świętego, s.110-111)
1. dar mądrości,
2. dar rozumu,
3. dar umiejętności,
4. dar rady,
5. dar męstwa,
6. dar pobożności,
7. dar bojaźni Bożej.
Przez pierwsze cztery dary oświeca Duch Święty nasz rozum, a przez trzy ostatnie dary wzmacnia naszą wolę.
***
Dar mądrości sprawia, że umysł nasz łatwo przyjmuje prawdy objawione i znajduje w nich upodobanie.
Dar rozumu sprawia, że umysł nasz przenika treść prawd objawionych, tłumaczy je i daje nam prawdziwe zrozumienie słowa Bożego.
Dar umiejętności udoskonala naszą wiarę, dając nam poznać Boga przez poznanie świata i wszystkich rzeczy stworzonych.
Dar rady sprawia, że rozum praktycznie widzi i osądza w poszczególnych wypadkach, co należy czynić i jakich środków należy używać.
Dar męstwa wzmacnia naszą wolę dla przezwyciężenia trudności w pełnieniu dobra.
Dar pobożności skłania nas do oddawania czci Bogu należnej i napełnia nas ufnością względem Niego.
Dar bojaźni Bożej sprawia, że dzięki bojaźni opartej na szacunku, unikamy wszelkiej obrazy Boga.
Przed przyjęciem Sakramentu Bierzmowania trzeba poznać naukę o Duchu Świętym i o Sakramencie Bierzmowania, przystąpić do Sakramentu Pokuty i Komunii św. i w czasie obrzędu Bierzmowania modlić się gorąco o łaskę Ducha Świętego i być obecnym aż do udzielania błogosławieństwa. Po Bierzmowaniu zaś należy podziękować Duchowi Świętemu za otrzymane dary i przyrzec Mu, że chcemy żyć i umierać jak dobrzy katolicy.
"Pracuj jak dobry żołnierz Jezusa Chrystusa". (II. Tym. 2,3).
Obrzędy Sakramentu Bierzmowania odbywają się w następujący sposób: biskup wznosi ręce nad przystępującymi do tego Sakramentu i modli się o siedem darów Ducha Świętego, po czym kładzie każdemu z bierzmowanych rękę na głowie i czyniąc Krzyżmem św. na jego czole znak krzyża św. mówi: "Znaczę cię znakiem krzyża i umacniam Krzyżmem zbawienia w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen", następnie dotyka jego policzka mówiąc: "Pokój z tobą", co jest znakiem pasowania na żołnierza Chrystusowego. Na zakończenie ceremonii biskup udziela błogosławieństwa wszystkim biorącym udział w obrzędzie. Krzyżmo św. jest mieszaniną oliwy i balsamu. Oliwa jest symbolem łaski i umocnienia, balsam zaś - łaski cnotliwego życia. Kościół wymaga, aby przy bierzmowaniu był obecny świadek, którym może być tylko katolik.
(Cz. 3, II. 3 Dary Ducha Świętego, s.110-111)
piątek, 6 marca 2015
320. Jakie łaski daje Sakrament Bierzmowania?
Sakrament Bierzmowania:
1. pomnaża łaskę uświęcającą,
2. pozostawia na duszy niezatarte znamię wyznawcy Chrystusowego,
3. obdarza szczególnymi łaskami Ducha Świętego, abyśmy wiarę naszą mężnie wyznawali, według niej żyli i jej bronili.
(Cz. 3, II. 3 Łaski udzielane przy Sakramencie Bierzmowania, s.109)
1. pomnaża łaskę uświęcającą,
2. pozostawia na duszy niezatarte znamię wyznawcy Chrystusowego,
3. obdarza szczególnymi łaskami Ducha Świętego, abyśmy wiarę naszą mężnie wyznawali, według niej żyli i jej bronili.
(Cz. 3, II. 3 Łaski udzielane przy Sakramencie Bierzmowania, s.109)
czwartek, 5 marca 2015
319. W jaki sposób udziela biskup Sakramentu Bierzmowania?
Biskup udziela Sakramentu Bierzmowania w następujący sposób: kładzie rękę na głowie każdego z osobna i namaszcza jego czoło Krzyżmem św. mówiąc: "Znaczę się znakiem krzyża i umacniam cię Krzyżmem zbawienia w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen".
(Cz. 3, II. 3 Istota Sakramentu Bierzmowania, s.109)
(Cz. 3, II. 3 Istota Sakramentu Bierzmowania, s.109)
środa, 4 marca 2015
318. Kto udziela Sakramentu Bierzmowania?
Sakramentu Bierzmowania udziela w zasadzie biskup, a w nadzwyczajnych wypadkach kapłan, któremu władza kościelna dała pozwolenie.
Ojciec św. udziela tej władzy kapłanom zwyczajnym, misjonarzom oraz niektórym kapłanom zarządzającym diecezją.
Ostatni dekret Ojca św. pozwala księżom proboszczom udzielać Sakramentu Bierzmowania ciężko chorym, jeśli tego Sakramentu jeszcze nie przyjęli.
(Cz. 3, II. 3 Istota Sakramentu Bierzmowania, s.109)
Ojciec św. udziela tej władzy kapłanom zwyczajnym, misjonarzom oraz niektórym kapłanom zarządzającym diecezją.
Ostatni dekret Ojca św. pozwala księżom proboszczom udzielać Sakramentu Bierzmowania ciężko chorym, jeśli tego Sakramentu jeszcze nie przyjęli.
(Cz. 3, II. 3 Istota Sakramentu Bierzmowania, s.109)
wtorek, 3 marca 2015
317. Co to jest Bierzmowanie?
Bierzmowanie jest to Sakrament, w którym Duch Święty umacnia chrześcijanina, aby swoją wiarę mężnie wyznawał, bronił jej i według niej żył. Sakrament Bierzmowania nie jest koniecznie potrzebny do zbawienia, ale kto może, a nie chce go przyjąć, grzechy, bo lekceważy Sakrament św., który Jezus Chrystus ustanowił dla naszego zbawienia.
(Cz. 3, II. 3 Istota Sakramentu Bierzmowania, s.109)
(Cz. 3, II. 3 Istota Sakramentu Bierzmowania, s.109)
poniedziałek, 2 marca 2015
316. Jakie przyrzeczenia składamy przy Chrzcie św.?
Przy Chrzcie św.:
1. wyrzekamy się szatana i spraw jego, czyli grzechów,
2. przyrzekamy wierzyć we wszystko, co Bóg objawił.
***
Rodzice chrzestni składają obietnice w zastępstwie dzieci. Są oni ze swymi dziećmi chrzestnymi duchowo spokrewnieni.
Obrzędy Chrztu św. odbywają się w następujący sposób: rodzice chrzestni zatrzymują się z dzieckiem w przedsionku kościoła, bo nie należy ono jeszcze do Kościoła katolickiego.
Na wstępie ceremonii Chrztu św. kapłan pyta: "Czego żądacie od Kościoła Bożego?" Rodzice chrzestni odpowiadają: "Wiary". Kapłan: "Wiara co ci daje?" Odpowiedź: "Żywot wieczny". Kapłan: "Jeżeli chcesz wejść do żywota wiecznego, chowaj przykazania"...
Następnie kapłan trzykrotnie tchnie na twarz dziecka i znaczy je znakiem krzyża św., kładzie też rękę na jego głowie na znak, że Kościół bierze je odtąd pod swoja opiekę. Daje mu do ust szczyptę soli na znak, by się strzegło grzechu, zaklina ducha złego, by mu nie szkodził, i wprowadza je do kościoła - po drodze rodzice chrzestni odmawiają: "Wierzę w Boga Ojca" i "Ojcze nasz". Przy chrzcielnicy kapłan dotyka nosa i uszu dziecka mówi: "Effeta" tj. "Otwórz się". Potem kapłan pyta: "Odrzekasz się ducha złego?" Odpowiedź: "Odrzekam". Kapłan namaszcza dziecko na piersiach i na plecach olejem katechumenów i pyta: "Wierzysz w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi?" Odpowiedź: "Wierzę". Kapłan: "Wierzysz e Jezusa Chrystusa?" Odpowiedź: "Wierzę". "Wierzysz w Ducha Świętego?" Odpowiedź: "Wierzę". Teraz dokonuje kapłan właściwego Chrztu św. polewając trzykrotnie ruchem w kształcie krzyża głowę chrzczonego wodą chrzcielną i mówi równocześnie słowa: "NN ja ciebie chrzczę w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego:, a ojciec i matka chrzestni kładą na nim rękę na znak, że je przyjmują w opiekę.
Po chrzcie kapłan namaszcza czubek głowy dziecka Krzyżmem św. przypominając mu, że jest dzieckiem Boga, i wkłada na jego głowę białą szatę, symbol łaski uświęcającej, którą na Chrzcie św. otrzymał. W końcu wręcza rodzicom zapaloną świecę zachęcając nowo ochrzczonego by strzegł nieskalaności swej duszy.
Obietnice złożone przy Chrzcie św. odnawiamy przy pierwszej Komunii św.
(Cz. 3, II. 2 Przyrzeczenie składane przy Chrzcie św., s.108)
1. wyrzekamy się szatana i spraw jego, czyli grzechów,
2. przyrzekamy wierzyć we wszystko, co Bóg objawił.
***
Rodzice chrzestni składają obietnice w zastępstwie dzieci. Są oni ze swymi dziećmi chrzestnymi duchowo spokrewnieni.
Obrzędy Chrztu św. odbywają się w następujący sposób: rodzice chrzestni zatrzymują się z dzieckiem w przedsionku kościoła, bo nie należy ono jeszcze do Kościoła katolickiego.
Na wstępie ceremonii Chrztu św. kapłan pyta: "Czego żądacie od Kościoła Bożego?" Rodzice chrzestni odpowiadają: "Wiary". Kapłan: "Wiara co ci daje?" Odpowiedź: "Żywot wieczny". Kapłan: "Jeżeli chcesz wejść do żywota wiecznego, chowaj przykazania"...
Następnie kapłan trzykrotnie tchnie na twarz dziecka i znaczy je znakiem krzyża św., kładzie też rękę na jego głowie na znak, że Kościół bierze je odtąd pod swoja opiekę. Daje mu do ust szczyptę soli na znak, by się strzegło grzechu, zaklina ducha złego, by mu nie szkodził, i wprowadza je do kościoła - po drodze rodzice chrzestni odmawiają: "Wierzę w Boga Ojca" i "Ojcze nasz". Przy chrzcielnicy kapłan dotyka nosa i uszu dziecka mówi: "Effeta" tj. "Otwórz się". Potem kapłan pyta: "Odrzekasz się ducha złego?" Odpowiedź: "Odrzekam". Kapłan namaszcza dziecko na piersiach i na plecach olejem katechumenów i pyta: "Wierzysz w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi?" Odpowiedź: "Wierzę". Kapłan: "Wierzysz e Jezusa Chrystusa?" Odpowiedź: "Wierzę". "Wierzysz w Ducha Świętego?" Odpowiedź: "Wierzę". Teraz dokonuje kapłan właściwego Chrztu św. polewając trzykrotnie ruchem w kształcie krzyża głowę chrzczonego wodą chrzcielną i mówi równocześnie słowa: "NN ja ciebie chrzczę w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego:, a ojciec i matka chrzestni kładą na nim rękę na znak, że je przyjmują w opiekę.
Po chrzcie kapłan namaszcza czubek głowy dziecka Krzyżmem św. przypominając mu, że jest dzieckiem Boga, i wkłada na jego głowę białą szatę, symbol łaski uświęcającej, którą na Chrzcie św. otrzymał. W końcu wręcza rodzicom zapaloną świecę zachęcając nowo ochrzczonego by strzegł nieskalaności swej duszy.
Obietnice złożone przy Chrzcie św. odnawiamy przy pierwszej Komunii św.
(Cz. 3, II. 2 Przyrzeczenie składane przy Chrzcie św., s.108)
niedziela, 1 marca 2015
315. Jakich łask udziela Chrzest św.?
Chrzest św. udziela następujących łask:
1. odpuszcza grzech pierworodny i wszystkie grzechy uczynkowe przed Chrztem popełnione,
2. odpuszcza karę wieczną i całą karę doczesną,
3. daje łaskę uświęcającą i prawo do łask uczynkowych, potrzebnych do życia chrześcijańskiego (łaska sakramentalna),
4. pozostawia na duszy niezatarte znamię chrześcijaństwa i wprowadza do Kościoła katolickiego.
(Cz. 3, II. 2 Łaski udzielane przez Chrzest św., s.107)
1. odpuszcza grzech pierworodny i wszystkie grzechy uczynkowe przed Chrztem popełnione,
2. odpuszcza karę wieczną i całą karę doczesną,
3. daje łaskę uświęcającą i prawo do łask uczynkowych, potrzebnych do życia chrześcijańskiego (łaska sakramentalna),
4. pozostawia na duszy niezatarte znamię chrześcijaństwa i wprowadza do Kościoła katolickiego.
(Cz. 3, II. 2 Łaski udzielane przez Chrzest św., s.107)
sobota, 28 lutego 2015
314. W jaki sposób udziela się Chrztu św.?
Chrztu św. udziela się przez trzykrotne polanie głowy chrzczonego wodą święconą lub zwyczajnie, mówiąc: "N. N. ja ciebie chrzczę w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego".
Dzieci przedwcześnie urodzone lub chorowite, którym grozi śmierć, należy ochrzcić bezzwłocznie nie oczekując na uroczysty obrzęd Chrztu św., który musi być dopełniony później. W takich wypadkach każdy może dokonać Chrztu św. zwykłą wodą, wymawiając następujące słowa sakramentalne: "N. N. ja ciebie chrzczę w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego".
(Cz. 3, II. 2 Istota Chrztu św., s.107)
Dzieci przedwcześnie urodzone lub chorowite, którym grozi śmierć, należy ochrzcić bezzwłocznie nie oczekując na uroczysty obrzęd Chrztu św., który musi być dopełniony później. W takich wypadkach każdy może dokonać Chrztu św. zwykłą wodą, wymawiając następujące słowa sakramentalne: "N. N. ja ciebie chrzczę w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego".
(Cz. 3, II. 2 Istota Chrztu św., s.107)
piątek, 27 lutego 2015
313. Kto udziela Sakramentu Chrztu?
Biskup, kapłan lub diakon udzielają zwykle Chrztu św., lecz w nagłej potrzebie może ochrzcić każdy człowiek.
(Cz. 3, II. 2 Istota Chrztu św., s.107)
(Cz. 3, II. 2 Istota Chrztu św., s.107)
czwartek, 26 lutego 2015
312. Kiedy Chrystus ustanowił Chrzest?
Chrystus ustanowił Chrzest po swoim Zmartwychwstaniu, gdy powiedział do Apostołów:
"Idąc tedy nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego". (Mat. 28,19)
(Cz. 3, II. 2 Istota Chrztu św., s.107)
"Idąc tedy nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego". (Mat. 28,19)
(Cz. 3, II. 2 Istota Chrztu św., s.107)
środa, 25 lutego 2015
311. Dlaczego Chrzest św. jest najpotrzebniejszym Sakramentem?
Chrzest św. jest najpotrzebniejszym Sakramentem, bo bez Chrztu św. nie można być zbawionym.
"Kto uwierzy i ochrzci się zbawion będzie, a kto nie uwierzy będzie potępiony". (Mar. 16,16).
***
Chrzest z wody może być zastąpiony Chrztem krwi albo Chrztem pragnienia. Chrzest krwi jest wówczas, gdy człowiek nieochrzczony oddaje życie za wiarę chrześcijańską (np. dzieci betlejemskie). Chrzest pragnienia uzyskuje ten, kto chce Sakrament Chrztu przyjąć, a nie ma możliwości być ochrzczonym, kto nie o Chrzcie, ale miłuje Boga całym sercem i jest gotów uczynić wszystko, czego Bóg żąda dla zbawienia duszy.
Nie wszyscy więc, którzy nie przyjęli Sakramentu Chrztu, będą odrzuceni przez Boga, może bowiem ktoś nie należeć zewnętrznie do Kościoła, a należeć wewnętrznie, czyli duchowo.
(Cz. 3, II. 2 Istota Chrztu św., s.107)
"Kto uwierzy i ochrzci się zbawion będzie, a kto nie uwierzy będzie potępiony". (Mar. 16,16).
***
Chrzest z wody może być zastąpiony Chrztem krwi albo Chrztem pragnienia. Chrzest krwi jest wówczas, gdy człowiek nieochrzczony oddaje życie za wiarę chrześcijańską (np. dzieci betlejemskie). Chrzest pragnienia uzyskuje ten, kto chce Sakrament Chrztu przyjąć, a nie ma możliwości być ochrzczonym, kto nie o Chrzcie, ale miłuje Boga całym sercem i jest gotów uczynić wszystko, czego Bóg żąda dla zbawienia duszy.
Nie wszyscy więc, którzy nie przyjęli Sakramentu Chrztu, będą odrzuceni przez Boga, może bowiem ktoś nie należeć zewnętrznie do Kościoła, a należeć wewnętrznie, czyli duchowo.
(Cz. 3, II. 2 Istota Chrztu św., s.107)
wtorek, 24 lutego 2015
310. Dlaczgo Chrzest św. jest pierwszym Sakramentem?
Chrzest św. jest pierwszym Sakramentem, gdyż przez Chrzest rodzimy się dla życia nadprzyrodzonego, zdobywając zdolność uczestniczenia w dalszym życiu sakramentalnym Kościoła.
Przed Chrztem nie można żadnego Sakramentu ważnie przyjąć.
(Cz. 3, II. 2 Istota Chrztu św., s.106)
Przed Chrztem nie można żadnego Sakramentu ważnie przyjąć.
(Cz. 3, II. 2 Istota Chrztu św., s.106)
poniedziałek, 23 lutego 2015
309. Co to jest Chrzest św.?
Chrzest św. jest to pierwszy i najpotrzebniejszy Sakrament, który gładzi grzech pierworodny, daje nam życie nadprzyrodzone i czyni nas członkami Kościoła katolickiego.
"Jeśli się kto nie odrodzi z wody i z Ducha Świętego, nie może wnijść do Królestwa Bożego". (Jan 3,5)
***
Chrzest św. jest Sakramentem bo
1) ustanowił go Chrystus,
2) jest znakiem widzialnym,
3) daje łaskę Bożą.
Te trzy czynniki muszą być w każdym Sakramencie. Przez narodzenie otrzymujemy życie naturalne, a przez Chrzest św. życie nadprzyrodzone i zdolność do przyjmowania innych Sakramentów św.
(Cz. 3, II. 2 Istota Chrztu św., s.106)
"Jeśli się kto nie odrodzi z wody i z Ducha Świętego, nie może wnijść do Królestwa Bożego". (Jan 3,5)
***
Chrzest św. jest Sakramentem bo
1) ustanowił go Chrystus,
2) jest znakiem widzialnym,
3) daje łaskę Bożą.
Te trzy czynniki muszą być w każdym Sakramencie. Przez narodzenie otrzymujemy życie naturalne, a przez Chrzest św. życie nadprzyrodzone i zdolność do przyjmowania innych Sakramentów św.
(Cz. 3, II. 2 Istota Chrztu św., s.106)
piątek, 20 lutego 2015
308. Jak powinniśmy przyjmować Sakramenty św.?
Sakramenty św. powinniśmy przyjmować pobożnie i z należytym przygotowaniem.
***
Sakramenty św. udzielają nam łaski na mocy ustanowienia sakramentu samego Jezusa Chrystusa. Ten kto niegodnie przyjmuje Sakramenty św. popełnia ciężki grzech świętokradztwa.
(Cz. 3, II. 1 Rodzaje Sakramentów, s.106)
***
Sakramenty św. udzielają nam łaski na mocy ustanowienia sakramentu samego Jezusa Chrystusa. Ten kto niegodnie przyjmuje Sakramenty św. popełnia ciężki grzech świętokradztwa.
(Cz. 3, II. 1 Rodzaje Sakramentów, s.106)
czwartek, 19 lutego 2015
307. Które Sakramenty można przyjmować tylko raz w życiu?
Raz w życiu można przyjmować Sakrament Chrztu, Bierzmowania i Kapłaństwa, bo pozostawiają one na duszy niezatarte znamię, czyli charakter sakramentalny.
***
Sakrament Chrztu pozostawia na duszy znamię chrześcijanina, Bierzmowanie - znamię rycerza Chrystusowego, a Kapłaństwo znamię kapłana Chrystusowego, czyli pośrednika między Bogiem a ludźmi.
(Cz. 3, II. 1 Rodzaje Sakramentów, s.106)
***
Sakrament Chrztu pozostawia na duszy znamię chrześcijanina, Bierzmowanie - znamię rycerza Chrystusowego, a Kapłaństwo znamię kapłana Chrystusowego, czyli pośrednika między Bogiem a ludźmi.
(Cz. 3, II. 1 Rodzaje Sakramentów, s.106)
środa, 18 lutego 2015
306. Jak dzielimy Sakramenty św.?
Sakramenty św. dzielimy na Sakramenty żywych i umarłych oraz na takie, które można przyjmować jednorazowo lub kilkakrotnie.
Sakramentami umarłych jest Chrzest i Pokuta. Sakramenty te nazywamy Sakramentami umarłych dlatego, że przyjmujemy je zazwyczaj w stanie grzechu ciężkiego, który jest śmiercią duszy.
Pozostałe pięć Sakramentów św. są to tak zwane Sakramenty żywych, bo możemy je przyjmować tylko w stanie łaski uświęcającej.
(Cz. 3, II. 1 Rodzaje Sakramentów, s.105-106)
Sakramentami umarłych jest Chrzest i Pokuta. Sakramenty te nazywamy Sakramentami umarłych dlatego, że przyjmujemy je zazwyczaj w stanie grzechu ciężkiego, który jest śmiercią duszy.
Pozostałe pięć Sakramentów św. są to tak zwane Sakramenty żywych, bo możemy je przyjmować tylko w stanie łaski uświęcającej.
(Cz. 3, II. 1 Rodzaje Sakramentów, s.105-106)
wtorek, 17 lutego 2015
305. Ile Sakramentów ustanowił Chrystus?
Chrystus ustanowił siedem Sakramentów: Chrzest, Bierzmowanie, Najświętszy Sakrament, Pokuta, Ostatnie namaszczenie, Kapłaństwo i Małżeństwo.
***
Skutek Sakramentów św. wynika z ustanowienia Chrystusa, a nie zależy od tego, czy kapłan, który Sakramentu udziela jest w stanie łaski uświęcającej.
Podobnie jak lekarz, choćby sam był chory, może uleczyć pacjenta.
(Cz. 3, II. 1 Określenie Sakramentu, s.105)
***
Skutek Sakramentów św. wynika z ustanowienia Chrystusa, a nie zależy od tego, czy kapłan, który Sakramentu udziela jest w stanie łaski uświęcającej.
Podobnie jak lekarz, choćby sam był chory, może uleczyć pacjenta.
(Cz. 3, II. 1 Określenie Sakramentu, s.105)
poniedziałek, 16 lutego 2015
304. Co jest potrzebne, aby Sakrament był ważny?
Do ważności Sakramentu potrzeba, aby udzielający go w intencji czynienia tego, co Kościół czyni, użył właściwych dla danego Sakramentu słów i materii, które stanowią znak widzialny Sakramentu.
***
Materię Sakramentu stanowią: woda, olej itp. Słowa, czyli forma Sakramentu jest to formuła, którą udzielający wypowiada jednocześnie z użyciem materii.
(Cz. 3, II. 1 Określenie Sakramentu, s.105)
***
Materię Sakramentu stanowią: woda, olej itp. Słowa, czyli forma Sakramentu jest to formuła, którą udzielający wypowiada jednocześnie z użyciem materii.
(Cz. 3, II. 1 Określenie Sakramentu, s.105)
niedziela, 15 lutego 2015
303. Co to jest Sakrament?
Sakrament jest to znak widzialny, który z ustanowienia Pana Jezusa daje nam łaskę Bożą.
Do istoty zatem każdego Sakramentu należy:
1. że jest ustanowiony przez Chrystusa,
2. że jest znakiem widzialnym,
3. że daje łaskę Bożą.
(Cz. 3, II. 1 Określenie Sakramentu, s.105)
Do istoty zatem każdego Sakramentu należy:
1. że jest ustanowiony przez Chrystusa,
2. że jest znakiem widzialnym,
3. że daje łaskę Bożą.
(Cz. 3, II. 1 Określenie Sakramentu, s.105)
Subskrybuj:
Posty (Atom)