296. Co to jest łaska uświęcająca?

Łaska uświęcająca jest to dar Boży, który daje nam życie nadprzyrodzone i czyni nas dziećmi Bożymi.

(Cz. 3, I. 1 Określenie łaski uświęcającej, s.103)

O łasce uświęcającej

Człowiek rodzi się z duszą nieśmiertelną i dzięki niej jest naturalnym obrazem Boga. Przez Chrzest św. rodzimy się do życia nadprzyrodzonego i otrzymujemy łaskę uświęcającą, przez którą uczestniczymy w naturze Boskiej i stajemy się coraz bardziej podobni do Boga.

***
Kto posiadł łaskę uświęcającą, jest dzieckiem Bożym i ma prawo do szczęścia wiecznego. Dusza w łasce uświęcającej jest Bogu podobna, bo w niej odbija się piękność samego Boga.

W duszy wolnej od grzechu ciężkiego przebywa Duch Święty jako Ojciec i Przyjaciel.

"Nie wiecie, żeście świątynią Bożą i Duch Boży przebywa w was:. (I. Kor. 3, 16)

(Cz. 3, I. 1 Określenie łaski uświęcającej, s.103)

295. Co winniśmy uczynić, aby przy pomocy łaski Bożej osiągnąć szczęście wieczne?

Aby osiągnąć szczęście wieczne, musimy z łaską Bożą usilnie współpracować, a więc czynić to, do czego nas łaska Bożą nakłania.
Źródłami, z których czerpać możemy łaskę Bożą, tak uświęcającą jak i uczynkową, są Sakramenta św. Również przez modlitwy i uczestniczenie we Mszyśw. wypraszamy sobie u Boga wszelkie potrzebne łaski.
"Wszystko mogę w tym, który mnie umacnia". (Filip. 4,13)

***
Kto z łaskami uczynkowymi współpracuje, pobożnie i wytrwale się modli, otrzymuje coraz więcej łask i coraz szybciej postępuje w cnotach. Nie należy zatem lekceważyć sobie dobrych natchnień wewnętrznych i upomnień zbawiennych.
Kto żyje w łasce Bożej i z nią współdziała, ten zapewnia sobie łaskę wytrwania w dobrym aż do śmierci.
"A kto wytrwa aż do końca, ten będzie zbawiony". (Mat. 24, 13).

(Cz. 3, I. 1 Działanie łaski uczynkowej, s.102)

294. Ile łask uczynkowych daje Bóg każdemu człowiekowi?

Bóg daje każdemu człowiekowi, tyle łask uczynkowych, ile mu do zbawienia potrzeba.
"To bowiem jest dobrym i miłym Zbawicielowi naszemu Bogu, który chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy". (I. Tym 2, 3-4)

***
Bóg nie przeznacza nikogo z góry na potępienie, jak błędnie uczył Kalwin. Syn Boży stał się człowiekiem i umarł na krzyżu , aby wszystkim ludziom wysłużyć łaskę potrzebną do zbawienia.

(Cz. 3, I. 1 Działanie łaski uczynkowej, s.102)

293. W jaki sposób łaska uczynkowa pomaga nam w spełnianiu dobrych uczynków?

Łaska uczynkowa pomaga nam w spełnianiu dobrych uczynków w dwojaki sposób:
1. oświeca nasz rozum, abyśmy poznali, co dobre, a co złe.
2. wzmacnia wolę, abyśmy czynili, co dobre, a unikali złego.
"Albowiem Bóg jest tym, który w nas wywołuje chęć i sprawia wykonanie według swego upodobania". (Filip. 2,13)

(Cz. 3, I. 1 Działanie łaski uczynkowej, s.102)

292. Co to jest łaska uczynkowa?

Łaska uczynkowa jest to pomoc Boża do spełnienia dobrych uczynków, potrzebnych do zbawienia.

(Cz. 3, I. 1 Określenie łaski uczynkowej, s.101)

291. W jaki sposób pomaga nam Bóg do zbawienia?

Bóg pomaga nam do zbawienia w dwojaki sposób:
1. pobudza nas do dobrych uczynków przez łaski uczynkowe,
2. uświęca nas łaską uświęcającą.

***
Łaski uczynkowe nazywamy też natchnieniami Bożymi.

(Cz. 3, I. O łasce Bożej, s.101)

290. Co to jest łaska Boża?

Łaska Boża jest to dar nadprzyrodzony, którego Bóg udziela nam do zbawienia.
Łaska Boża jest do zbawienia koniecznie potrzebna.

(Cz. 3, I. O łasce Bożej, s.101)

O łasce Bożej

Człowiek bez pomocy Bożej nie może osiągnąć szczęścia wiecznego (6-ta prawda wiary). Pomoc tę nazywamy łaską Bożą. Jest ona wyrazem miłości Boga do ludzi.
Łaskę Bożą wysłużył Jezus Chrystus wszystkim ludziom męką i śmiercią swoją, a udziela jej Duch Święty. Bez łaski Bożej nie zasługującego na żywot wieczny uczynić nie możemy.
"Beze mnie nic uczynić nie możecie" (Jan, 15, 5).
A więc ani wierzyć, ani należycie pełnić przykazań Bożych nie możemy bez łaski.

(Cz. 3, I. O łasce Bożej, s.101)

289. Wymień cztery grzechy wołające o pomstę do nieba.

Grzechy wołające o pomstę do nieba są następujące:
1. umyślne zabójstwo,
2. grzech sodomski (nieczysty),
3. krzywdzenie ubogich, wdów i sierot,
4. zabieranie lub zatrzymywanie umówionej zapłaty pracownikom

***
Grzechy te są tak wielkie, że Bóg już na tym świecie zwykle za nie karze.
Dziewięć grzechów cudzych - patrz V przykazanie Boże.

(Cz. 2, V. 2 Grzechy wołające o pomstę do nieba, s.100)

288. Wymień sześć grzechów przeciwko Duchowi Świętemu.

1. grzeszyć zuchwale w nadziei miłosierdzia Bożego,
2. rozpaczać albo wątpić o miłosierdziu Bożym,
3. uznanej prawdzie chrześcijańskiej się sprzeciwiać,
4. bliźniemu łaski Bożej zazdrościć,
5. na zbawienne napomnienia mieć zatwardziałe serce,
6. pokutę i nawrócenie aż do śmierci odkładać.

***
Kto te grzechy popełnia, obraża ciężko Ducha Świętego, bo gardzi Jego pomocą i nie chce się poprawić.
Chrystus powiedział o tych grzechach, że nie będą odpuszczone ani w tym, ani w przyszłym życiu. Nie dlatego, żeby Bóg nie chciał ich odpuścić, ale dlatego, że w samej ich istocie jest wykluczenie żalu. Z chwilą kiedy człowiek żałuje i chce się poprawić grzechy te przestają być grzechami przeciwko Duchowi Świętemu i mogą być odpuszczone.
 
 (Cz. 2, V. 2 Grzechy przeciwko Duchowi Św., s.100)

287. Wymień siedem grzechów głównych.

Grzechy główne są następujące:
1. pycha
2. chciwość
3. nieczystość
4. zazdrość
5. nieumiarkowanie w jedzeniu i piciu
6. gniew
7. lenistwo

***
Te grzechy nazywają się głównymi dlatego, że prowadzą do innych grzechów, źródłem ich są skłonności ludzkie, które nieopanowane i niezwalczane prowadzą do grzechu.
Pychą grzeszy ten, kto nie uznaje nad sobą Boga, siebie przecenia, a bliźnim pogardza.
Chciwością (skąpstwem) grzeszy ten, kto się zbytnio przywiązuje do dóbr mayerialnych i nie wspiera bliźnich w potrzebie.
Nieczystością grzeszy ten, kto myśli, pożąda, mówi lub czyni to, co obraża wstydliwość.
Zazdrością grzeszy ten, kto smuci się z powodzenia bliźniego, a cieszy z jego nieszczęścia.
Nieumiarkowaniem w jedzeniu i piciu grzeszy ten, kto za wiele je lub pije ze szkodą dla zdrowia.
Gniewem grzeszy ten, kto kto się gwałtownie i niesłusznie unosi złością lub pragnie się mścić.
Lenistwem (próżniactwem) grzeszy ten, kto z niechęci do pracy i wysiłku zaniedbuje swoje obowiązki względem Boga i ludzi.

(Cz. 2, V. 2 Siedem grzechów głównych, s.99)

286. Jakie jeszcze rozróżniamy grzechy?

Rozróżniamy jeszcze:
1. siedem grzechów głównych,
2. sześć grzechów przeciwko Duchowi Świętemu,
3. cztery grzechy wołające o pomstę do nieba,
4. dziewięć grzechów cudzych.

(Cz. 2, V. 2 Grzechy nałogowe, s.99)

285. Które grzechy nazywamy grzechami nałogowymi?

Grzechami nałogowymi nazywamy te grzechy, do których przyzwyczailiśmy się przez ich częste powtarzanie.

(Cz. 2, V. 2 Grzechy nałogowe, s.99)

O grzechach w szczególności

Przez częste powtarzanie grzechów powstaje w woli człowieka skłonność i łatwość grzeszenia zwana nałogiem grzesznym.

(Cz. 2, V. 2 Grzechy nałogowe, s.99)

284. Dlaczego również i grzechów powszednich powinniśmy się wystrzegać?

Także grzechów powszednich powinniśmy się wystrzegać, gdyż one:
1. obrażają Boga,
2. sprowadzają na nas rozmaite kary na ziemi i w czyśćcu,
3. przytępiają głos sumienia i prowadzą do grzechów śmiertelnych.

***
Grzech śmiertelny jest największym nieszczęściem, bo za nim idzie utrata łaski uświęcającej, życia nadprzyrodzonego, łaski przyjaźni Bożej.
Dlatego powinniśmy się wystrzegać nie tylko samych grzechów, ale także wszystkiego, co może do grzechów prowadzić,a więc pokus, okazji i sposobności, które mogą do grzechów pobudzić albo ułatwić ich popełnianie.

(Cz. 2, V. 1 Skutki grzechu, s.98-99)

283. Gdzie człowiek ponosi karę doczesną?

Karę doczesną ponosi człowiek albo tu na ziemi, albo w czyśćcu.
Im więcej i dłużej człowiek grzeszy, tym większe kary Boże człowiek ściąga na siebie. Nieraz grzech sprowadza na człowieka inne jeszcze skutki, jak utratę zdrowia, mienia, dobrej sławy.

(Cz. 2, V. 1 Skutki grzechu, s.98)

282. Jakie zgubne skutki sprowadza na nas grzech śmiertelny?

Grzech śmiertelny sprowadza na nas następujące zgubne skutki:
1. odbiera nam łaskę uświęcającą i prawo do szczęścia wiecznego,
2. odbiera nam wszystkie zasługi dotychczas u Boga zebrane i sprawia, że w tym stanie żadnych nowych zasług zdobyć nie możemy,
3. sprowadza na nas na ziemi kary doczesne i karę wieczną.

"Ci, którzy czynią grzech i nieprawość są nieprzyjaciółmi duszy swojej". (Tob. 12, 10).


(Cz. 2, V. 1 Skutki grzechu, s.98)

282. Dlaczego najbardziej powinniśmy unikać grzechu śmiertelnego?

Powinniśmy najbardziej unikać grzechu śmiertelnego, ponieważ:
1. grzech śmiertelny ciężko obraża Boga, Stwórcę i Pana naszego,
2. jest niewdzięcznością względem Jezusa Chrystusa Odkupiciela naszego,
3. sprowadza na nas samych najgorsze nieszczęścia.

"A jeśli prawa ręka twoja gorszy cię, odetnij ją i odrzuć precz od siebie". (Mat. 5, 30).


(Cz. 2, V. 1 Grzech śmiertelny i powszedni, s.97-98)

280. Kogo obrażamy przez grzech?

Przez każdy grzech obrażamy Boga, którego przykazania lekceważymy.
Ponadto grzechami krzywdzimy bliźnich i szkodzimy sobie samym.


(Cz. 2, V. 1 Grzech śmiertelny i powszedni, s.97)

279. Kto popełnia grzech powszedni?

Grzech powszedni popełnia ten, kto świadomie i dobrowolnie przekracza przykazania Boże lub kościelne w rzeczy mniej ważnej, ale nie całkiem świadomie i dobrowolnie.

(Cz. 2, V. 1 Grzech śmiertelny i powszedni, s.97)

278. Kto pełnia grzech śmiertelny?

Grzech śmiertelny popełnia ten, kto całkiem świadomie i dobrowolnie przestępuje przykazania Boże lub kościelne w rzeczy ważnej. Grzech taki nazywamy śmiertelnym, gdyż odbiera nam życie nadnaturalne, czyli łaskę uświęcającą.

(Cz. 2, V. 1 Grzech śmiertelny i powszedni, s.97)

277. Jakie rozróżniamy grzechy?

Grzech może być ciężki, czyli śmiertelny, albo lekki, czyli powszedni.

(Cz. 2, V. 1 Określenie sumienia i grzechu, s.97)