INSTYTUT WYDAWNICZY "PAX" WARSZAWA 1951
wydanie pierwsze

niedziela, 28 sierpnia 2016

O Sakramencie Pokuty

Jezus Chrystus sam odpuszczał grzechy w czasie swego pobytu na ziemi. Odpuszczał grzechy sparaliżowanemu, gdy mu powiedział:
"Synu, odpuszczają ci się twoje grzechy." (Mar. 2,5).
Podobnie odpuścił grzechy Marii Magdalenie słowami:
"Odpuszczają ci się grzechy" (Luk. 7,48).
A w dzień zmartwychwstania dał Apostołom władzę nie tylko odpuszczania, ale i zatrzymywania grzechów.

(Cz. 3, II. 5 Istota Sakramentu Pokuty, s.121)

czwartek, 25 sierpnia 2016

345. W jaki sposób powinniśmy przygotować do Komunii św. nasze ciało?

Powinniśmy przygotować do Komunii św. nasze ciało w następujący sposób:
1. być na czczo, tj. od północy nie przyjmować ani pokarmu, ani napoju,
2. ubrać się czysto i skromnie.

***
Kto jest chory przez miesiąc lub dłużej, może za pozwoleniem kapłana przyjąć Komunię św. raz lub dwa razy w tygodniu, mimo że przyjął lekarstwo lub posiłek w formie płynnej (np. napił się herbaty, kawy lub mleka). Nie na czczo może przyjąć Komunię św. ten, kto jest ciężko chory.

Wszystkich tych, którzy przyjmują Komunię św. podczas wieczornych Mszy św., obowiązuje powstrzymanie się od przyjmowania pokarmów przed Komunią św. przez okres określony przez biskupa danej diecezji.

Przed przyjęciem Komunii trzeba uklęknąć na oba kolana i bijąc się w piersi mówić: "Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł do przybytku serca mojego, ale rzeknij tylko słowo, a będzie zbawiona dusza moja" (3 razy).

Gdy kapłan zbliża się z Hostią Przenajświętszą, trzeba trzymać oburącz przed sobą obrus lub patenę do Komunii św., podnieść głowę i usta otworzyć.

Hostię Przenajświętszą po przyjęciu należy zaraz spożyć, nie dotykając zębami, ani tym bardziej palcami. Po przyjęciu Komunii św. należy oddać hołd Chrystusowi, wzbudzić akt dziękczynienia i prosić o łaski. Po Komunii św. pozostaje w nas Jezus sposobem sakramentalnym 10-15 minut, potem jest obecny w nas przez łaskę uświęcającą. Po Komunii św. należy w miarę możności jak najdłuższy czas przebywać w skupieniu, później zaś po powrocie do codziennych zajęć starać się pozostać w stanie łaski.

Kto nie może przyjąć Komunii św. sakramentalnej, powinien przyjąć Komunię św. duchowo.

Ojciec św. Pius X otworzył dla wszystkich wiernych niewyczerpane źródło życia i świętości, zalecając częstą i codzienną Komunię św. Postawił tylko dwa warunki:
1. stan łaski uświęcającej,
2. dobrą intencję.

Ten drugi warunek polega na tym, by przystępować do Komunii św. nie ze względów ludzkich, np. że ktoś sobie tego życzy, że inni też przystępują, lecz dla Jezusa Chrystusa i dla dobra swej duszy.

Jeżeli nie poczuwamy się do grzechu ciężkiego spowiedź przed Komunią św. nie jest konieczna. Kto zatem praktykuje miesięczną spowiedź, a nie poczuwa się do grzechu ciężkiego, może bez obawy przynajmniej w niedzielę i święta przystępować do Komunii św. Niedzielna Komunia św. będzie drogą do Komunii św. częstszej - codziennej.

Obrzędy przy Komunii św. Przed Komunią św. ministrant w imieniu wiernych odmawia po łacinie spowiedź powszechną. W tym czasie przystępujący do Komunii św. winni wzbudzić żal za grzechy i również odmówić spowiedź powszechną.

Po spowiedzi powszechnej ministranta kapłan zwraca się do wiernych i mówi: "Niech się nad wami zlituje Bóg Wszechmogący, niech wam daruje grzechy i doprowadzi do żywota wiecznego. Amen"

"Zmiłowania, przebaczenia i odpuszczenia grzechów waszych niechaj wam udzieli Wszechmogący i Miłosierny Pan. Amen" Przy tych słowach należy przeżegnać się. Następnie kapłan zwraca się do wiernych z Hostią św. i mówi: "Oto Baranek Boży, który gładzi grzechy świata. Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł do przybytku serca mojego, ale rzeknij tylko słowo, a będzie zbawiona dusza moja". Przystępujący do Komunii św. przyklękają, uderzają się w piersi i mówią trzykrotnie: "Panie, nie jestem godzien..." Wreszcie kapłan podaje Hostię św i mówi: "Ciało Pana naszego Jezusa Chrystusa niechaj strzeże duszy twojej na żywot wieczny. Amen".

(Cz. 3, II. 4 Komunia św., s.119-120)

środa, 24 sierpnia 2016

344. W jaki sposób powinniśmy przygotować do Komunii św. naszą duszę?

Duszę naszą powinniśmy przygotować do Komunii św. w następujący sposób:
1. być w stanie łaski,
2. mieć czystą intencję zjednoczenia się z Jezusem Chrystusem,
3. wzbudzić miłość do Boga i uświadomić sobie, że w Komunii św. przyjmujemy samego Boga.

Najlepszym przygotowaniem do Komunii św. jest uczestniczenie we Mszy św., modlitwa i praca nad doskonaleniem moralnym życia.

Grzechy powszednie nie są przeszkodą do przyjęcia Komunii św. Należy jednak przed Komunią św. za nie żałować, by w należytym usposobieniu i z jak największą korzyścią przyjąć Komunię św.

(Cz. 3, II. 4 Komunia św., s.119)

poniedziałek, 22 sierpnia 2016

342. Jakie łaski daje nam Komunia św.?

Komunia św. daje nam następujące łaski:
1. łączy nas najściślej z Chrystusem i pomnaża łaskę uświęcającą,
2. osłabia w nas złe skłonności, dodaje nam siły i ochoty do dobrego,
3. oczyszcza nas z grzechów powszednich, a chroni od grzechów śmiertelnych,
4. zapewnia nam chwalebne zmartwychwstanie i szczęśliwość wieczną.

***
Przygotowanie do Komunii św. Komunię św. należy przyjmować w stanie łaski, tj. bez grzechu ciężkiego. Kto odważyłby się świadomie przyjąć Komunię św. niegodnie, tj. w grzechu ciężkim, popełniłby grzech świętokradztwa.

"Tak więc ktokolwiek by pożywał ten chleb albo pił kielich Pański niegodnie, winien będzie Ciała i Krwi Pańskiej... Kto bowiem pożywa i pije niegodnie, potępienie dla siebie spożywa i pije, nie bacząc na Ciało Pańskie". (I Kor. 11,27-29)

(Cz. 3, II. 4 Komunia św., s.118-119)

sobota, 2 maja 2015

341. W jakich słowach kazał Jezus Chrystus pożywać Ciało i Krew Najświętszą?

Jezus Chrystus kazał nam pożywać Ciało i Krew Najświętszą mówiąc: "Jeślibyście nie pożywali Ciała Syna Człowieczego i nie pili Krwi Jego nie będziecie mieli życia w sobie". (Jan 6,54).

***
W Komunii św. przyjmujemy nie tylko Ciało Jezusa Chrystusa, ale także i Krew Jego, bo w każdej Hostii i w każdej cząstce Hostii św. jest cały Jezus Chrystus żywy z Ciałem i Krwią  swoją. Kościół rzymsko - katolicki udziela wiernym Komunii św. pod jedną postacią chleba, bo pod jedną postacią przyjmujemy całego Jezusa Chrystusa żywego, a więc z Ciałem i Krwią, i Bóstwem Jego. Sam Jezus uczy: "Kto pożywa tego chleba, żyć będzie na wieki". (Jan 6,59). Pod postacią wina łatwiej może ulec Najśw. Sakrament nieuszanowaniu przez rozlanie. Ponadto Komunię św. pod postacią wina trudniej byłoby przechowywać i rozdzielać.

Komunię św. nakazał Kościół przyjmować przynajmniej raz w roku w czasie wielkanocnym (IV przykazanie kościelne) i w niebezpieczeństwie śmierci.

 (Cz. 3, II. 4 Komunia św., s.118)

poniedziałek, 20 kwietnia 2015

niedziela, 19 kwietnia 2015

339. Co czyni kapłan w czasie Komunii św.?

W czasie Komunii św. kapłan spożywając Ciało i Krew Jezusa Chrystusa pod postaciami chleba i wina , łączy się ze Zbawicielem.

***
Kościół zachęca wiernych, żeby za przykładem pierwszych chrześcijan przystępowali do Komunii św. w czasie Mszy św.

Obrzędy Mszy św. Część przygotowawcza czyli Msza katechumenów.

Na początku Mszy św. kapłan odmawia na przemian z ministrantami Psalm 42 i spowiedź powszechną u stóp ołtarza. Ministranci odpowiadają w imieniu wszystkich wiernych, więc wszyscy powinni wówczas przepraszać Boga za swoje grzechy i wzbudzać akt żalu. Następnie kapłan idzie do mszału po stronie Lekcji i czyta początek Mszy św., czyli Introit, który kończy dziewięciokrotną prośbą o zmiłowanie do Trójcy św. (3 Kyrie elejson, 3 Chryste elejson, 3 Kyrie elejson). Ku uczczeniu Boga kapłan odmawia potem hymn anielski "Gloria in excelsis Deo" ("Chwała na wysokości Bogu"), pozdrawia wiernych słowami "Dominus vobiscum" ("Pan z wami") i wzywa do modlitwy "Oremus" ("Módlmy się"), po czym odmawia Kolekty, czyli modlitwy za wiernych zebranych, oraz czyta Lekcję z Pisma Świętego i Graduał. Po przeniesieniu Mszału na prawą stronę (według ramion krzyża ołtarza) czyta kapłan Ewangelię, a po niej na środku ołtarza wyznanie wiary: "Credo in unum Deum" ("Wierzę w jednego Boga"), czyli nicejsko-konstantynopolitański symbol wiary, ułożony na dwóch pierwszych Soborach w Nicei i w Konstantynopolu w IV wieku.

Właściwa Msza św. zaczyna się od przygotowania darów ofiarnych, czyli chleba i wina. To przygotowanie nazywamy Ofiarowaniem chleba i wina. Do wina dolewa kapłan parę kropel wody na znak, że natura Boska złączyła się w Jezusie Chrystusie z naturą ludzką. Po obmyciu rąk i odmówieniu Psalmu 25 i wezwaniu "Orate fratres" ("Módlcie się bracia") odmawia kapłan w imieniu wiernych Sekrety, czyli ciche modlitwy, a wreszcie wzywa wszystkich do dziękczynienia Bogu i omawia wspaniały hymn dziękczynienia, Prefację, która kończy się słowami: "Święty, Święty, Święty, Pan Bóg Zastępów. Pełne są niebiosa i ziemia chwały Twojej, Błogosławiony, który idzie w Imię Pańskie. Hosanna na wysokościach."

Teraz następuje główna część Mszy św. - Przeistoczenie. Kanon przed Podniesieniem obejmuje modlitwy za Kościół, za Ojca Świętego, Biskupa, Kapłanów i wszystkich wiernych oraz wspomnienie, czyli "Memento" za żywych, kapłan wymienia wtedy cicho tych, w których intencji odprawia Mszę św. Następuje Kanon podczas Przeistoczenia. Kapłan działa i mówi w imieniu samego Jezusa Chrystusa, Jego własnymi słowami i wśród głębokiego milczenia dokonuje przeistoczenia darów ofiarnych, to jest chleba i wina, w Ciało i Krew Jezusa Chrystusa. Podniesienie ma na celu ukazanie wiernym konsekrowanych, czyli przeistoczonych postaci, by wraz z kapłanem i Kościołem i oni ofiarowali Bogu Jego Boskiego Syna. Następuje teraz Kanon po Podniesieniu, w czasie, którego kapłan odmawia "Memento" za umarłych. Między Przeistoczeniem a komunią św. jest tzw. małe podniesienie kielicha wraz z Hostią i modlitwa "Pater Noster" ("Ojcze nasz"). Przygotowaniem do Komunii św. jest łamanie Hostii Przenajświętszej, wpuszczenie cząstko Jej do kielicha i trzy krótkie modlitwy przed komunia św. Teraz kapłan sam przyjmuje Komunię św. pod postacią chleba i wina, a następnie rozdaje Komunię św. wiernym, po czy, obmywa winem i wodą kielich i palce. Po wytarciu i ubraniu kielicha przechodzi do mszału, który ministrant przeniósł na stronę Lekcji, i odmawia krótką modlitwę zwaną Communio.

Na zakończenie Mszy św. kapłan odmawia w imieniu wiernych z mszału modlitwy Postcommunio, następnie zwraca się do zebranych i mówi: "Ite missa est" ("Idźcie, Msza jest skończona"), albo "Benedicamus Domine" ("Błogosławmy Panu"), lub we Mszy żałobnej "Requiescat in pace" ("Niech odpoczywa w pokoju"), na co ministrant odpowiada "Deo Gratias" ("Bogu niech będą dzięki") albo "Amen", a kapłan udziela wiernym błogosławieństwa. W Mszy żałobnej nie udziela się błogosławieństwa po Mszy św. Następnie kapłan przechodzi na stronę Ewangelii i odmawia początek Ewangelii św. Jana lub wyjątek z innej Ewangelii, na czym kończy się Msza św. We Mszy św. powinniśmy uczestniczyć pobożnie i modlitwy swoje łączyć z modlitwami kapłana odmawiającego Mszę św. Najlepszym i jedynie właściwym sposobem słuchania Mszy św. jest odmawianie z mszalnikatych samym modlitw, które odmawia kapłan, w ten sposób bierzemy rzeczywisty udział w Mszy św. poprzez piękne i głębokie słowa liturgii.

Przybory do mszy św. Mszę św. odprawia kapłan na poświęconym przez biskupa ołtarzu, w którym znajdują się relikwie świętych Męczenników. na ołtarzu musi znajdować się krzyż, świece i lniane obrusy.

Przy Mszy św. używa kapłan naczyń poświęconych: kielicha i pateny, okrytych welonem, bursą wraz z korporałem oraz palką i puryfikaterzem. Modlitwy mszalne zaś odmawia się z księgi zwanej mszałem.

Do Mszy św. kapłan przywdziewa następujące szaty liturgiczne: humerał. albę, pasek, manipularz, stułę i ornat.

Barwy szat liturgicznych: Biała - oznacza niewinność i radość. Szat tej barwy używa się w czasie uroczystości: ku czci Chrystusa, Matki Bożej, Aniołów i Świętych, którzy nie byli Męczennikami.

Czerwona- oznacza miłość. Szat tej barwy używa się w uroczystości: Zesłania Ducha Świętego, Święta Męki Pańskiej i Świętych Męczenników.

Zielona - oznacza nadzieję chrześcijańską. Szat tej barwy używa się w niedziele po Trzech Królach i po Zielonych Świątkach.

Fioletowa - oznacza pokorę i pokutę. Szat tej barwy używa się w czasie Adwentu, Wielkiego Postu, w Suche dni i Wigilie.

Różowa - oznacza radość w czasie pokuty. Używa się jej w trzecią niedzielę Adwentu i czwartą niedzielę Wielkiego Postu
.
Czarna - oznacza smutek i żałobę. Szat tej barwy używa się w Wielki Piątek, Dzień Zaduszny i w Mszach św. żałobnych.

Mszę św. odprawia się w języku łacińskim, ponieważ ten język pochodzi z Rzymu, Stolicy Namiestnika Chrystusowego, jest wykładnikiem jedności Kościoła katolickiego i nie ulega zmianie.

Według nauki Kościoła należycie uczestniczy we Mszy św. ten, kto przynajmniej duchowo przyjmuje Komunię św., jeśli nie może przyjąć jej rzeczywiście. Słowo Komunia oznacza zjednoczenie, w Komunii św. bowiem jednoczymy się z Jezusem Chrystusem.
Pierwsza Komunia św. odbyła się podczas Ostatniej Wieczerzy, kiedy Apostołowie z rąk samego Jezusa Chrystusa przyjęli Jego Ciało i Krew.

(Cz. 3, II. 4 Msza św., s.115-118)

wtorek, 31 marca 2015

338. Co czyni kapłan w czasie Przeistoczenia?

W czasie Przeistoczenia kapłan mocą władzy kapłańskiej danej mu przez Jezus Chrystus przemienia chleb i wino w Ciało i Krew Jezusa Chrystusa.

(Cz. 3, II. 4 Msza św., s.115)

poniedziałek, 30 marca 2015

337. Co czyni kapłan w czasie Ofiarowania?

W czasie Ofiarowania kapłan ofiarowanie Bogu chleb i wino i błogosławi je.

***
Wspólnie z kapłanem wierni składają Bogu w ofierze te dary i ofiarują samych siebie, swoje prace i cierpienia.

(Cz. 3, II. 4 Msza św., s.115)

poniedziałek, 23 marca 2015

336. Z ilu i z jakich części składa się Msza św.?

Msza św. składa się z części przygotowawczej, zwanej mszą katechumenów, i z części właściwej, zwanej mszą wiernych, która z kolei dzieli się na:
1. Ofiarowanie,
2. Przeistoczenie,
3. Komunię św.

(Cz. 3, II. 4 Msza św., s.115)

niedziela, 22 marca 2015

335. Komu składamy ofiarę Mszy św.?

Ofiarę Mszy św. składamy jedynie Bogu.

***
We Mszy św. ku czci Najśw. Maryi Panny, Aniołów i Świętych uwielbiamy również Boga, prosząc Go, aby przez zasługi Świętych udzielił nam swoich łask.

(Cz. 3, II. 4 Msza św., s.115)

sobota, 21 marca 2015

334. W jakim celu odprawia się ofiarę Mszy św.?

Ofiarę Mszy św. odprawia się, aby:
1. Boga uwielbić,
2. Bogu podziękować za odebrane łaski,
3. Boga przebłagać za grzechy,
4. Boga poprosić o potrzebne łaski.

***
Cele te osiągnąć można również przez modlitwę, w sposób jednak mniej doskonały, bo przy Mszy św. sam Jezus Chrystus nie tylko z nami i za nas się modli, ale siebie samego za nas ofiarowuje.

(Cz. 3, II. 4 Msza św., s.115)

piątek, 20 marca 2015

333. Za kogo odprawia się ofiara Mszy św.?

Ofiarę Mszy św. odprawia się za wszystkich katolików żywych i zmarłych.
W szczególny sposób korzystają z Mszy św.: kapłan, który ją odprawia, osoby, za które kapłan Mszę św. ofiarowuje, oraz wierni, którzy w niej biorą udział.

(Cz. 3, II. 4 Msza św., s.114)

czwartek, 19 marca 2015

332. Czym różni się ofiara Mszy św. od ofiary na krzyżu?

Ofiara Mszy św. różni się od ofiary na krzyżu tym, że na krzyżu ofiarował się Jezus Chrystus w sposób krwawy, a we Mszy św. ofiaruje się w sposób bezkrwawy przez ręce kapłana.

***
We wszystkich wyznaniach protestanckich nie ma Mszy św., bo pastorzy protestanccy nie mają święceń kapłańskich, nie mogą więc przemieniać chleba i wina w Ciało i Krew Jezusa Chrystusa.

(Cz. 3, II. 4 Msza św., s.114)

środa, 18 marca 2015

331. Co to jest Msza św.?

Msza św. jest to ofiara Nowego Testamentu, w której Pan Jezus pod postaciami chleba i wina ofiaruje się za nas Swojemu Ojcu.

***
Już Abel, Noe, Abraham i Melchizedech rozumieli to, że należy Bogu składać ofiary, aby Mu okazać cześć i wdzięczność. W tym celu zabijali i palili zwierzęta (ofiary krwawe), albo zboże i inne rzeczy (ofiary bezkrwawe), a przy tym modlili się do Boga.

Bóg nauczał Żydów przez Mojżesza, jakie mają składać ofiary. Ofiary Starego Zakonu były tylko obrazem przyszłej ofiary Syna Bożego i jednały łaskę Bożą tym ludziom, którzy je składali z wiarą w przyszłego Mesjasza.

Prawdziwie godną majestatu Bożego ofiarę złożył Bogu Ojcu dopiero Syn Boży na krzyżu w sposób krwawy, a w każdej Mszy św., począwszy od pierwszej ofiary wielkoczwartkowej, składa ją przez ręce kapłana w sposób bezkrwawy pod postacią chleba i wina. Osobliwą zapowiedzią Mszy św, była ofiara Melchizedecha jako ofiary chleba i wina. Dlatego Dawid mówi o Mesjaszu: "Ty jesteś kapłanem na wieki według obrządku Melchizedecha" (Ps. 109,4).

(Cz. 3, II. 4 Msza św., s.114)

wtorek, 17 marca 2015

330. W jakim celu ustanowił Jezus Chrystus Najśw. Sakrament?

Jezus Chrystus ustanowił Najśw. Sakrament, aby:
1. ustawicznie z nami przebywać,
2. ofiarować się za nas we Mszy św.,
3. być pokarmem dla dusz naszych w Komunii św.

***
Ponieważ Chrystus przebywa z nami ustawicznie, należy odwiedzać Go jak najczęściej i szukać u Niego pomocy i pociechy.

Najśw. Sakrament przechowywany jest na ołtarzu w tabernakulum, przed którym i w dnie i w nocy płonie wieczna lampka. Gdy przechodzimy przed zamkniętym tabernakulum przyklękamy.

Gdy Najśw. Sakrament jest wystawiony na widok publiczny w puszce lub monstrancji klękamy oddając głęboki pokłon.

Dziesiątego dnia po Zielonych Świątkach, tj. we czwartek po niedzieli św. Trójcy, Kościół obchodzi Uroczystość Bożego Ciała ku szczególnemu uczczeniu Jezusa Chrystusa w Najśw. Sakramencie. Podczas Mszy św. w uroczystość Bożego Ciała chór śpiewa hymn ułożony przez św. Tomasza z Akwinu: "Salva Sion Salvatorem" ("Chwal Syjonie Zbawiciela"). Przy końcu ostatniej zwrotki tego hymnu kapłan udziela błogosławieństwa Najśw. Sakramentem. Po Mszy św. idzie uroczysta procesja z najśw. Sakramentem do czterech ołtarzy, a lud śpiewa pieśni eucharystyczne. Przy każdym ołtarzu śpiewa kapłan początek jednej z czterech Ewangelii. Procesja kończy się hymnem "Te Deum laudamus" ("Ciebie Boże chwalimy") i błogosławieństwem Najśw. Sakramentem.

Uroczyste nabożeństwa ku czci Najśw. Sakramentu odprawiają się przez osiem następnych dni, czyli oktawę Bożego Ciała, rano i po południu. W ósmy dzień oktawy Bożego Ciała kapłan poświęca wianki ziół polnych. Procesja poranna i popołudniowa kończy się hymnem eucharystycznym św. Tomasza z Akwinu "Tantum ergo Sacramentum" ("Przed tak wielkim Sakramentem").

W pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała przypada uroczystość Najśw. Serca Pana Jezusa. W wielu kościołach parafialnych i klasztorach odprawia się w pierwszy piątek miesiąca uroczyste nabożeństwo ku czci Najśw. Serca Pana Jezusa, a wierni tłumnie przystępują do Komunii św. W myśl wielkiej obietnicy Jezusa danej św. Małgorzacie Alacoque, czcicielce Najśw. Serca Pana Jezusa, przystępując przez dziewięć pierwszych piątków do Komunii św., zaskarbią sobie łaskę uświęcającą i opiekę Najśw. Serca Jezusa na ostatnie chwile życia.

Cały miesiąc czerwiec poświęcony jest ku czci Najśw. Serca Pana Jezusa.Głęboka cześć i miłość ku Najśw. Serca Pana Jezusa w Najśw. Sakramencie pomnaża naszą miłość Boga i bliźniego.

(Cz. 3, II. 4 Tajemnica Przeistoczenia, s.113-114)

poniedziałek, 16 marca 2015

329. Kiedy biskupi i kapłani przemieniają chleb i wino w Ciało i Krew Jezusa Chrystusa?

Biskupi i kapłani przemieniają chleb i wino w Ciało i Krew Jezusa Chrystusa podczas Mszy św., gdy nad chlebem i winem wymawiają słowa Jezusa Chrystusa: "To jest Ciało Moje", "To jest Krew Moja".

***
Biskupi i kapłani dokonują Przeistoczenia chleba i wina na Ołtarzu, dlatego Ciało i Krew Jezusa Chrystusa nazywamy Najśw. Sakramentem Ołtarza.
W Najśw. Sakramencie nawet pod najmniejszą cząsteczką chleba i wina jest obecny Jezus Chrystus żywy z Ciałem i Krwią, z bóstwem i człowieczeństwem swoim. Gdy kapłan łamie Hostię, łamie tylko postać chleba, a nie Ciało Jezusa Chrystusa. Podobnie, gdy kapłan rozdaje Komunię św. wielu ludziom, rozdaje tylko jednego Jezusa. Gdy postacie chleba i wina ulegają zniszczeniu, np. w jakiś czas po przyjęciu Komunii św., przestaje być Jezus pod nimi obecny.

(Cz. 3, II. 4 Tajemnica Przeistoczenia, s.112-113)

niedziela, 15 marca 2015

328. Jaką władzę dał Jezus Chrystus Apostołom, mówiąc: "To czyńcie na Moją pamiątkę"?

W słowach "To czyńcie na Moją pamiątkę" (Łuk. 22,19) udzielił Chrystus Apostołom władzy kapłańskiej, tj. władzy przemieniania chleba i wina w Jego Ciało i Krew.

***
Władza przemieniania chleba i wina w Ciało i Krew Jezusa Chrystusa przeszła od Apostołów na biskupów i kapłanów.

(Cz. 3, II. 4 Tajemnica Przeistoczenia, s.112)

sobota, 14 marca 2015

327. Co pozostaje z chleba i wina po Przeistoczeniu?

Po Przeistoczeniu z chleba i wina pozostają zewnętrzne postacie tj. wielkość, wygląd, kształt, barwa, smak oraz zapach chleba i wina.

***
Po owych słowach Chrystusa nie zauważyli Apostołowie żadnej zmiany, widzieli chleb i wino, jednak uwierzyli, że mają przed sobą prawdziwe Ciało i Krew Jezusa Chrystusa. Chrystus przebywa pod postacią pokarmu i napoju, abyśmy Go mogli przyjąć jako posiłek dla naszej duszy.

Kościół zawsze nauczał, że w Najśw. Sakramencie jest obecny i żywy Jezus Chrystus. Św. Jan Chryzostom (IV wiek) mówi, że nie mamy powodu zazdrościć tym , którzy żyli za czasów Chrystusa, bo ten sam Jezus Chrystus jest także i teraz obecny w Najśw. Sakramencie.

(Cz. 3, II. 4 Tajemnica Przeistoczenia, s.112)

piątek, 13 marca 2015

326. W co przemienił się chleb i wino mocą słów Jezusa Chrystusa: "To jest Ciało Moje", "To jest Krew Moja"?

Mocą słów Jezusa Chrystusa: "To jest Ciało Moje", "To jest Krew Moja", chleb przemienił się w Jego Ciało, a Wino przemiło się w prawdziwą Jego Krew.
Przemianę tę nazywamy Tajemnicą Przeistoczenia.

(Cz. 3, II. 4 Ustanowienie Najświętszego Sakramentu, s.111)

czwartek, 12 marca 2015

325. W jaki sposób ustanowił Jezus Chrystus Najświętszy Sakrament?

Jezus Chrystus ustanowił Najświętszy Sakrament w następujący sposób: wziął chleb, błogosławił, łamał i dawał uczniom swoim mówiąc: "Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało Moje". (Mat. 26,26). "Pijcie z tego wszyscy. To jest bowiem Krew Moja Nowego Testamentu, która za wielu wylana będzie na odpuszczenie grzechów". (Mat. 26,27,28). Następnie rozkazał Apostołom: "To czyńcie na Moją Pamiątkę". (Łuk. 22,19).

(Cz. 3, II. 4 Ustanowienie Najświętszego Sakramentu, s.111)