INSTYTUT WYDAWNICZY "PAX" WARSZAWA 1951
wydanie pierwsze

wtorek, 25 października 2016

379. W jaki sposób udziela kapłan Sakramentu Ostatniego Namaszczenia?

Kapłan namaszcza zmysły chorego Olejem dla chorych i modli się:
"Przez to święte namaszczenie i przez najłaskawsze miłosierdzie swoje, niech ci Bóg odpuści cokolwiek przewiniłeś wzrokiem... słuchem... powonieniem... mową... dotykiem... "

***
Olej dla chorych podobnie jak Krzyżmo św. i Olej katechumenów poświęca biskup uroczyście w każdy Wielki Czwartek.

(Cz. 3, II. 6 Łaski udzielane przez ten Sakrament, s.131)

poniedziałek, 24 października 2016

378. Jakie łaski daje Sakrament Ostaniego Namaszczenia?

Bóg przez Sakrament Ostatniego Namaszczenia
1. pomnaża łaskę uświęcającą,
2. gładzi grzechy powszednie i kary doczesne, a niekiedy i grzechy śmiertelne (jeśli chory nie może się spowiadać),
3. daje duchowe pokrzepienie w chwili choroby i w chwili śmierci,
4. przynosi często ulgę w chorobie, a niekiedy przywraca zdrowie.

(Cz. 3, II. 6 Łaski udzielane przez ten Sakrament, s.130-131)

niedziela, 23 października 2016

poniedziałek, 17 października 2016

O Sakramencie Ostatniego Namaszczenia

Jezus Chrystus, który w Sakramentach św. daje nam pomoc duchową we wszystkich ważnych chwilach życia, nie odmawia nam sakramentalnej pomocy w chwili śmierci. W liście św. Jakuba Apostoła czytamy:
"Choruje kto między wami? Niech wezwie kapłanów Kościoła i niechaj się nad nim modlą, namaszczając go olejem w imię Pańskie. A modlitwa płynąca z wiary uzdrowi chorego i ulży mu Pan, a jeśliby był w grzechach, zostaną mu odpuszczone". (Jak. 5,14-15). Stąd widzimy, że Sakrament Namaszczenia był przez Chrystusa ustanowiony, gdyż św. Jakub mówi o Nim jako o czymś znanym i praktykowanym.

(Cz. 3, II. 6 O Sakramencie Ostatniego Namaszczenia, s.129-130)

niedziela, 16 października 2016

376. Jakie warunki trzeba wypełnić, aby dostąpić odpustu?

Aby dostąpić odpustu trzeba:
1. być w stanie łaski uświęcającej, tj. być bez grzechu śmiertelnego,
2. wykonać dokładnie uczynki nakazane przez Kościół dla uzyskania odpustu,
3. mieć intencję uzyskania odpustu.

***
Miarą odpustów cząstkowych jest wymiar pokuty publicznej w pierwszych wiekach. Odpust np. 100 dni oznacza, że otrzymujemy odpuszczenie tylu kar doczesnych, ile miałby odpuszczone grzesznik za 100 dni osobistej pokuty publicznej według zasad pokutnych stosowanych w Kościele w pierwszych wiekach.

Warunkiem uzyskania odpustu zupełnego są: spowiedź i Komunia św., spełnienie dokładnie warunku specjalnie dla tego odpustu wyznaczonego (np. może to być pielgrzymka, modlitwa, nawiedzenia kościołów etc.) oraz modlitwa według intencji Ojca św.

W obecnej praktyce pokutnej Kościoła ogłaszane są co 25 lat odpusty jubileuszowe, które dają możność uzyskania odpustu zupełnego w ciągu całego roku.

Z odpustów zupełnych dostępnych zawsze należy wymienić odpust za odmówienie po Komunii św. (jedna spowiedź wystarczy w tym wypadku do kilku odpustów) klęcząc przed wizerunkiem Ukrzyżowanego modlitwy: "Oto ja, o dobry i najsłodszy Jezu"... (patrz dodatek Modlitwy) z dodaniem modlitwy według intencji Ojca św. (przynajmniej jedno Ojcze nasz, Zdrowaś Maryja i Chwała Ojcu).

Wymienić należy również odpust zupełny tzw. toties quoties, to znaczy, że odpust ten (zresztą tylko uzyskiwany dla zmarłych) można otrzymać po jednej spowiedzi i jednej Komunii św. tyle razy danego dnia, ile razy w tym dniu nawiedzi się kościół odmawiając według intencji Ojca św. 6 Ojcze nasz, 6 Zdrowaś Maryjo, 6 Chwała Ojcu. Odpust ten związany jest z dniem 2 sierpnia (nazywa się Porcjunkula) i z Dniem Zadusznym

Odpust zupełny możemy uzyskiwać wielokrotnie w życiu, ponieważ nikt nie może mieć pewności, że w danym czasie uzyskał go całkowicie. Kościół bowiem w odpustach daje za nas zasługi Świętych Pańskich, ale w jakim stopniu Bóg je przyjmuje, zależne to jest od miłosierdzia Bożego i naszej gorliwości przy spełnianiu warunków odpustu.

Odpusty można uzyskać dla siebie albo przekazywać je za zmarłych w czyśćcu.

(Cz. 3, II. 5 Odpusty, s.129)

sobota, 15 października 2016

375. Jakie wyróżniamy odpusty?

Rozróżniamy odpusty zupełne i odpusty cząstkowe. Odpust zupełny jest darowaniem wszystkich kar doczesnych, odpust zaś cząstkowy - części kar doczesnych.

(Cz. 3, II. 5 Odpusty, s.129)

piątek, 14 października 2016

374. Kiedy Chrystus dał Kościołowi władzę udzielania odpustów?

Chrystus dał Kościołowi władzę udzielania odpustów, gdy rzekł do św. Piotra:
"Cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebiesiech". (Mat. 16,19).

(Cz. 3, II. 5 Odpusty, s.129)

czwartek, 13 października 2016

373. Co to jest odpust?

Odpust jest to zupełne lub częściowe darowanie kar doczesnych za grzechy już odpuszczone.

***
Przy zadośćuczynieniu za grzechy Kościół pomaga nam przez udzielanie odpustów. Zasługi Zbawiciela, Najśw. Maryi Panny i Świętych stanowią niewyczerpany skarb całego Kościoła. Przez użycie zasług tego skarbca Kościół zadośćczyni Bogu za nasze winy i w ten sposób zmniejsza naszą karę za grzechy.

(Cz. 3, II. 5 Odpusty, s.129)

środa, 12 października 2016

372. Co czeka nas w przyszłym życiu, jeśli na ziemi nie odpokutujemy wszystkich kar doczesnych?

Jeśli tu na ziemi nie odpokutujemy wszystkich kar doczesnych, czekają nas o wiele większe cierpienia w czyśćcu.

***
Św. Tomasz z Akwinu mówi, że nawet najmniejsza kara w czyśćcu jest bez porównania boleśniejsza od największego cierpienia na ziemi.

(Cz. 3, II. 5 Zadośćuczynienie, s.128-129)

wtorek, 11 października 2016

371. Dlaczego kapłan podczas spowiedzi zadaje pokutę?

Kapłan zadaje podczas spowiedzi pokutę, abyśmy:
1. odpokutowali tu na ziemi kary doczesne, bodaj częściowo,
2. poprawili się i do grzechów nie wracali.

***
Pokuty zmieniać nie wolno, ale trzeba odprawić tę, którą kapłan zadał, i w tym czasie, w którym polecił ją odprawić. Kto nie odprawił pokuty zaraz po spowiedzi, winien to uczynić później, choćby przed następną spowiedzią. Dobrze jest zadaną pokutę dobrowolnie sobie powiększyć. W pierwszych wiekach wierni odprawiali pokuty bardzo długie i bardzo surowe.

Poza tym w duchu pokuty powinniśmy znosić utrapienia, smutki, choroby, którymi nas Bóg nawiedza.


(Cz. 3, II. 5 Zadośćuczynienie, s.128)

poniedziałek, 10 października 2016

370. Komu winniśmy zadośćuczynić po spowiedzi?

Po spowiedzi winniśmy zadośćuczynić Bogu i ludziom. Bogu przez odprawienie pokuty zadanej nam podczas spowiedzi, ludziom przez naprawienie wyrządzonych krzywd.

***
Rodzice mogą dziecku darować winę, ale nie darować kary mimo że dziecko przeprosiło ich. W Sakramencie Pokuty odpuszcza nam Bóg grzechy całkowicie, czyli daruje winy i karę wieczną, ale nie zawsze daruje nam karę doczesną. Dlatego przy spowiedzi zadaje nam kapłan pokutę, byśmy resztę kary doczesnej odpokutowali i tym pewniej poprawili się z grzechów.

(Cz. 3, II. 5 Zadośćuczynienie, s.128)

niedziela, 9 października 2016

369. Kiedy spowiedź generalna jest konieczna?

Spowiedź generalna jest konieczna, gdy poprzednie spowiedzi były nieważne lub świętokradzkie.

Pożyteczna natomiast jest spowiedź generalna:
1. przy wyborze stanu na całe życie,
2. podczas misji i rekolekcji,
3. przed przyjęciem Komunii św. w ciężkiej chorobie i Namaszczeniem Olejem św.

***
Sposób spowiadania się: spowiadający się uklęknąwszy przy kratce konfesjonału mówi: "Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus. Ostatni raz u spowiedzi byłem... pokutę zadaną odprawiłem... grzechy wszystkie wyznałem... względnie zapomniałem... zataiłem. Pana Boga Najlepszego obraziłem następującymi grzechami..." (wymienić grzechy). Po wyznaniu grzechów mówi: "Więcej grzechów nie pamiętam. Za te i za wszystkie grzechy żałuję i postanawiam się z nich poprawić. Boże bądź miłościw grzesznej duszy mojej".

Z największą uwagą należy słuchać słów spowiednika i zapamiętać zadaną pokutę. Gdy kapłan daje rozgrzeszenie - klęcząc ponawiać akt żalu serdecznego za grzechy i przed ołtarzem, w którym jest Najśw. Sakrament dłuższą chwilę poświęcić na modlitwę po spowiedzi św.

Dobrze jest spowiadać się często, np. co miesiąc przed pierwszym piątkiem miesiąca i to u tego samego spowiednika, bo wówczas pozna on lepiej stan naszej duszy i wskaże nam najodpowiedniejsze środki do poprawy życia.

(Cz. 3, II. 5 Spowiedź, s.127-128)

środa, 5 października 2016

367. Co ma uczynić ten, kto świadomie zataił na spowiedzi grzech śmiertelny?

Kto świadomie zataił na spowiedzi grzech śmiertelny, powinien:
1. grzech zatajony jak najrychlej wyznać, przedtem w żadnym wypadku nie przystępować do Komunii św. ani innych Sakramentów św.,
2. powiedzieć, na ilu spowiedziach ten grzech zataił,
3. wyznać, czy w tym czasie przystępował do innych Sakramentów św. (do Komunii św., Bierzmowania, Sakramentu Małżeństwa itp.).
4. wyznać raz jeszcze wszystkie ciężkie grzechy popełnione od ostatniej ważnej spowiedzi.

(Cz. 3, II. 5 Spowiedź, s.127)

wtorek, 4 października 2016

366. Co powinien uczynić ten, który zapomniał wyznać grzech na spowiedzi?

Kto zapomniał na spowiedzi wyznać grzech śmiertelny, powinien wyznać ten grzech na następnej spowiedzi.
Nie jest zatem konieczne ani po spowiedzi, ani przed Komunią św. iść do tzw. "poprawki"

(Cz. 3, II. 5 Spowiedź, s.127)

poniedziałek, 3 października 2016

365. Dlaczego nie wolno na spowiedzi żadnego grzechu śmiertelnego zataić?

Żadnego grzechu śmiertelnego nie wolno na spowiedzi zataić, bo taka spowiedź byłaby nieważna i świętokradzka, gdyż jeden nawet grzech ciężki pozbawia nas łaski Bożej.

***
Gdy dziecko chce rodziców przeprosić, przyznaje się do wszystkiego szczerze i nie zrzuca winy na drugich. Tym bardziej wobec Boga nasze wyznanie grzechów powinno być szczere. Spowiedź nieszczera i kłamliwa jest naigrywaniem się z Boga Wszystkowiedzącego i nie tylko nie daje odpuszczenia grzechów, lecz obarcza sumienie nowym ciężkim grzechem. Komunia św. przyjęta po takiej spowiedzi jest świętokradztwem i zniewagą Jezusa Chrystusa w Najśw. Sakramencie. Lepiej się w ogóle nie spowiadać niż spowiadać się  nieszczerze i świętokradztwo.

Należy pamiętać, że kapłan chociażby miał śmierć ponieść, nie wyjawi nic z tego, co słyszał na spowiedzi, bo obowiązuje go bezwzględnie tajemnica.

Gdyby ktoś przypadkiem usłyszał coś ze spowiedzi innych osób, jest również, choć nie tak surowo jak kapłan, zobowiązany do zachowania tajemnicy. W ogóle nie powinniśmy z drugim mówić o spowiedzi ani o pokucie, którą otrzymaliśmy, a tym bardziej nie wolno na temat spowiedzi opowiadać anegdotek i żarów. Spowiedź jest rzeczą wielką i świętą - jest istotną częścią Sakramentu Pokuty ustanowionego przez Chrystusa.

(Cz. 3, II. 5 Spowiedź, s.126)

niedziela, 2 października 2016

364. Z jakich grzechów trzeba się spowiadać?

Dobrze jest spowiadać się ze wszystkich grzechów, nawet powszednich, koniecznie zaś trzeba się spowiadać ze wszystkich grzechów śmiertelnych.

***
Spowiedź powinna być dokładna i szczera. Na spowiedzi należy wyznać także i okoliczności, które winę powiększają lub ją zmniejszają. Nie należy natomiast wymieniać grzechów innych ludzi, a tym bardziej ich nazwisk, nie należy również podawać szczegółów i obojętnych okoliczności naszych grzechów.

(Cz. 3, II. 5 Spowiedź, s.127)

czwartek, 29 września 2016

363. Na czym polega spowiedź?

Spowiedź polega na szczerym wyznaniu przed kapłanem swoich grzechów.

***
Ten, kto został obrażony, ma prawo stawiania warunków przebaczenia. Otóż Bóg stawia taki warunek: przyznanie się do winy przed kapłanem. Wyznanie grzechów leczy naszą pychę i miłość własną i umacnia nasze postanowienie poprawy i pokorę wobec Boga.

"Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane". (Jan 20,23).

(Cz. 3, II. 5 Spowiedź, s.126)

środa, 28 września 2016

362. Co ponadto winniśmy przyrzec Bogu przy spowiedzi?

Powinniśmy ponadto przyrzec Bogu przy spowiedzi, że:
1. będziemy unikali okazji, czyli sposobności do grzechów, tj. takich osób, rzeczy i miejsc, które nas zwykle do grzechu pobudzają,
2. będziemy się modlić i przyjmować Sakramenty św. często i godnie,
3. wynagrodzimy krzywdy i pogodzimy się z bliźnimi.

(Cz. 3, II. 5 Postanowienie poprawy, s.125)

wtorek, 27 września 2016

361. Jakie przyrzeczenie winniśmy złożyć Bogu przy spowiedzi?

Przy spowiedzi winniśmy złożyć Bogu przyrzeczenie, że odtąd będziemy unikać grzechów.

***
Żal za grzechy i postanowienie poprawy łączą się ściśle z sobą. Są to bowiem jakby dwie strony tej samej rzeczy. Żal odnosi się do przeszłości naszego życia, a postanowienie poprawy - do przyszłości.

Kto nie ma mocnego i szczerego postanowienia poprawy, ten nie ma też szczerego żalu za grzechy i nie może dostąpić odpuszczenia grzechów. Postanowienie poprawy winno się odnosić do wszystkich grzechów, a przede wszystkim do grzechów ciężkich.

(Cz. 3, II. 5 Postanowienie poprawy, s.125)

poniedziałek, 26 września 2016

360. Kiedy mamy wystarczający żal za grzechy?

Wystarczający albo mniej wystarczający żal za grzechy mamy wtedy, gdy żałujemy z bojaźni przed karą Bożą.

***
Żal za grzechy należy wzbudzić przed spowiedzią, a przynajmniej przed rozgrzeszeniem kapłańskim.

Żal za grzechy możemy wzbudzić w ten lub podobny sposób:
1. po gorącej modlitwie o łaskę żalu, rozważyć niezliczone dobrodziejstwa Boże w stosunku do duszy naszej i ciała, za które odpłaciliśmy się Bogu niewdzięcznością;
2. rozważać, co wycierpiał Jezus Chrystus za grzechy nasze;
3. pomyśleć, jakie nas kary czekają za grzechy już tu na ziemi, lub w czyśćcu, i rozważyć, czym jest piekło.

Wszystkie te rozważania dobrze jest robić klęcząc przed krzyżem lub ołtarzem, a zakończyć je odczytaniem lub odmówieniem z pamięci aktu żalu z uwagą i skupieniem. Wówczas na pewno wzbudzimy w sobie żal doskonały albo przynajmniej wystarczający.

"Sercem skruszonym i uniżonym, Boże, nie wzgardzisz". (Ps. 50, 9)

(Cz. 3, II. 5 Żal za grzechy, s.125)

niedziela, 25 września 2016

359. Kiedy trzeba koniecznie wzbudzać żal doskonały?

Żal doskonały trzeba koniecznie wzbudzać w niebezpieczeństwie życia, gdy nie możemy się spowiadać, a poczuwamy się do grzechu śmiertelnego.

***
Dobrze natychmiast jest wzbudzić żal doskonały:
1. gdy ciężko zgrzeszyliśmy, a nie mamy sposobności zaraz się wyspowiadać;
2. przed każdą spowiedzią;
3. codziennie wieczorem przed udaniem się na spoczynek;
4. w chwili śmierci nawet po dobrej spowiedzi.

(Cz. 3, II. 5 Żal za grzechy, s.124)