INSTYTUT WYDAWNICZY "PAX" WARSZAWA 1951
wydanie pierwsze

niedziela, 3 września 2017

387. Kto udziela Sakramentu Kapłaństwa?

Sakramentu Kapłaństwa udziela tylko biskup, który ma pełnię kapłaństwa, przez włożenie na wyświęcanego rąk i odmówienie odpowiednich modlitw liturgicznych.

(Cz. 3, II. 7 Władza Kapłaństwa, s.132)

sobota, 2 września 2017

386. Jakie łaski daje Sakrament Kapłaństwa?

Sakrament Kapłaństwa:
1. pomnaża łaskę uświęcającą,
2. pozostawia na duszy niezatarte znamię kapłana Chrystusowego,
3. udziela szczególnych łask do sprawowania urzędu kapłańskiego.

(Cz. 3, II. 7 Władza Kapłaństwa, s.132)

piątek, 1 września 2017

385. Jaką ma władzę ma kapłan?

Kapłan ma władzę:
1. odprawia Mszy św.,
2. udzielania Sakramentów św.,
3. poświęcania i błogosławienia,
4. głoszenia słowa Bożego.

(Cz. 3, II. 7 Władza Kapłaństwa, s.132)

środa, 30 sierpnia 2017

383. Kiedy Jezus Chrystus ustanowił Sakrament Kapłaństwa?

Chrystus ustanowił Sakrament Kapłaństwa podczas Ostatniej Wieczerzy, kiedy po ustanowieniu Najśw. Sakramentu powiedział do Apostołów: "To czyńcie na moją pamiątką". (Łuk. 22,19).

(Cz. 3, II. 7 Istota Sakramentu Kapłaństwa, s.132)

wtorek, 29 sierpnia 2017

382. Co to jest Sakrament Kapłaństwa?

Kapłaństwo jest to Sakrament, który daje władzę składania ofiary Mszy św. i udzielania Sakramentów św. i łaskę do godnego jej wykonywania.

(Cz. 3, II. 7 Istota Sakramentu Kapłaństwa, s.132)

poniedziałek, 28 sierpnia 2017

O Sakramencie Kapłaństwa

Dwa ostatnie Sakramenty św. - Kapłaństwo i Małżeństwo ustanowił Chrystus dla uświęcenia rodziny i społeczeństwa. Udziela on łask potrzebnych tym chrześcijanom, którzy wstępują w stan kapłański i małżeński.

(Cz. 3, II. 7 Istota Sakramentu Kapłaństwa, s.132)

niedziela, 27 sierpnia 2017

381. Ile razy można przyjąć Ostatnie Namaszczenie?

Ostatnie Namaszczenie można przyjąć w każdej ciężkiej chorobie i w każdym nowym niebezpieczeństwie śmierci.

***
Sakrament Ostatniego Namaszczenia należy przyjmować w stanie łaski Bożej, a zatem po spowiedzi i Komunii św., a przynajmniej po wzbudzeniu żalu doskonałego, z wiarą żywą i ufnością w opiekę i pomoc Bożą.

Najbliższa rodzina i otoczenie chorego winni mu ułatwić przyjęcie Ostatnich Sakramentów św. wówczas, gdy jest jeszcze całkowicie przytomny i może te Sakramenty św. przyjąć godnie i owocnie. Wprowadzeniem chorego w błąd co do stanu jego zdrowia przez źle zrozumianą delikatność wyrządza się największą i niepowetowaną szkodę jego duszy, odbierając jej możność przyjęcia Ostatniego Namaszczenia.

Obrzędy Sakramentu Ostatniego Namaszczenia. Kapłan wchodząc do domu chorego składa bursę z Najśw. Sakramentem na przygotowanym stoliku, nakrytym białym obrusem, na którym powinien stać krucyfiks i dwie zapalone świece. Należy ponadto przygotować: wodę święconą, watę, sól i chleb oraz szklankę wody i łyżkę. Następni kropi wodą święconą dom chorego, spowiada go, udziela Komunii św., Ostatniego Namaszczenia i daje odpust zupełny. Na czas spowiedzi chorego wszyscy winni opuścić jego pokój i razem odmawiać modlitwy. Po ukończeniu spowiedzi wracają i klęcząc modlą się w milczeniu na intencję chorego.

(Cz. 3, II. 6 Łaski udzielane przez ten Sakrament, s.131-132)

wtorek, 25 października 2016

379. W jaki sposób udziela kapłan Sakramentu Ostatniego Namaszczenia?

Kapłan namaszcza zmysły chorego Olejem dla chorych i modli się:
"Przez to święte namaszczenie i przez najłaskawsze miłosierdzie swoje, niech ci Bóg odpuści cokolwiek przewiniłeś wzrokiem... słuchem... powonieniem... mową... dotykiem... "

***
Olej dla chorych podobnie jak Krzyżmo św. i Olej katechumenów poświęca biskup uroczyście w każdy Wielki Czwartek.

(Cz. 3, II. 6 Łaski udzielane przez ten Sakrament, s.131)

poniedziałek, 24 października 2016

378. Jakie łaski daje Sakrament Ostaniego Namaszczenia?

Bóg przez Sakrament Ostatniego Namaszczenia
1. pomnaża łaskę uświęcającą,
2. gładzi grzechy powszednie i kary doczesne, a niekiedy i grzechy śmiertelne (jeśli chory nie może się spowiadać),
3. daje duchowe pokrzepienie w chwili choroby i w chwili śmierci,
4. przynosi często ulgę w chorobie, a niekiedy przywraca zdrowie.

(Cz. 3, II. 6 Łaski udzielane przez ten Sakrament, s.130-131)

niedziela, 23 października 2016

poniedziałek, 17 października 2016

O Sakramencie Ostatniego Namaszczenia

Jezus Chrystus, który w Sakramentach św. daje nam pomoc duchową we wszystkich ważnych chwilach życia, nie odmawia nam sakramentalnej pomocy w chwili śmierci. W liście św. Jakuba Apostoła czytamy:
"Choruje kto między wami? Niech wezwie kapłanów Kościoła i niechaj się nad nim modlą, namaszczając go olejem w imię Pańskie. A modlitwa płynąca z wiary uzdrowi chorego i ulży mu Pan, a jeśliby był w grzechach, zostaną mu odpuszczone". (Jak. 5,14-15). Stąd widzimy, że Sakrament Namaszczenia był przez Chrystusa ustanowiony, gdyż św. Jakub mówi o Nim jako o czymś znanym i praktykowanym.

(Cz. 3, II. 6 O Sakramencie Ostatniego Namaszczenia, s.129-130)

niedziela, 16 października 2016

376. Jakie warunki trzeba wypełnić, aby dostąpić odpustu?

Aby dostąpić odpustu trzeba:
1. być w stanie łaski uświęcającej, tj. być bez grzechu śmiertelnego,
2. wykonać dokładnie uczynki nakazane przez Kościół dla uzyskania odpustu,
3. mieć intencję uzyskania odpustu.

***
Miarą odpustów cząstkowych jest wymiar pokuty publicznej w pierwszych wiekach. Odpust np. 100 dni oznacza, że otrzymujemy odpuszczenie tylu kar doczesnych, ile miałby odpuszczone grzesznik za 100 dni osobistej pokuty publicznej według zasad pokutnych stosowanych w Kościele w pierwszych wiekach.

Warunkiem uzyskania odpustu zupełnego są: spowiedź i Komunia św., spełnienie dokładnie warunku specjalnie dla tego odpustu wyznaczonego (np. może to być pielgrzymka, modlitwa, nawiedzenia kościołów etc.) oraz modlitwa według intencji Ojca św.

W obecnej praktyce pokutnej Kościoła ogłaszane są co 25 lat odpusty jubileuszowe, które dają możność uzyskania odpustu zupełnego w ciągu całego roku.

Z odpustów zupełnych dostępnych zawsze należy wymienić odpust za odmówienie po Komunii św. (jedna spowiedź wystarczy w tym wypadku do kilku odpustów) klęcząc przed wizerunkiem Ukrzyżowanego modlitwy: "Oto ja, o dobry i najsłodszy Jezu"... (patrz dodatek Modlitwy) z dodaniem modlitwy według intencji Ojca św. (przynajmniej jedno Ojcze nasz, Zdrowaś Maryja i Chwała Ojcu).

Wymienić należy również odpust zupełny tzw. toties quoties, to znaczy, że odpust ten (zresztą tylko uzyskiwany dla zmarłych) można otrzymać po jednej spowiedzi i jednej Komunii św. tyle razy danego dnia, ile razy w tym dniu nawiedzi się kościół odmawiając według intencji Ojca św. 6 Ojcze nasz, 6 Zdrowaś Maryjo, 6 Chwała Ojcu. Odpust ten związany jest z dniem 2 sierpnia (nazywa się Porcjunkula) i z Dniem Zadusznym

Odpust zupełny możemy uzyskiwać wielokrotnie w życiu, ponieważ nikt nie może mieć pewności, że w danym czasie uzyskał go całkowicie. Kościół bowiem w odpustach daje za nas zasługi Świętych Pańskich, ale w jakim stopniu Bóg je przyjmuje, zależne to jest od miłosierdzia Bożego i naszej gorliwości przy spełnianiu warunków odpustu.

Odpusty można uzyskać dla siebie albo przekazywać je za zmarłych w czyśćcu.

(Cz. 3, II. 5 Odpusty, s.129)

sobota, 15 października 2016

375. Jakie wyróżniamy odpusty?

Rozróżniamy odpusty zupełne i odpusty cząstkowe. Odpust zupełny jest darowaniem wszystkich kar doczesnych, odpust zaś cząstkowy - części kar doczesnych.

(Cz. 3, II. 5 Odpusty, s.129)

piątek, 14 października 2016

374. Kiedy Chrystus dał Kościołowi władzę udzielania odpustów?

Chrystus dał Kościołowi władzę udzielania odpustów, gdy rzekł do św. Piotra:
"Cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebiesiech". (Mat. 16,19).

(Cz. 3, II. 5 Odpusty, s.129)

czwartek, 13 października 2016

373. Co to jest odpust?

Odpust jest to zupełne lub częściowe darowanie kar doczesnych za grzechy już odpuszczone.

***
Przy zadośćuczynieniu za grzechy Kościół pomaga nam przez udzielanie odpustów. Zasługi Zbawiciela, Najśw. Maryi Panny i Świętych stanowią niewyczerpany skarb całego Kościoła. Przez użycie zasług tego skarbca Kościół zadośćczyni Bogu za nasze winy i w ten sposób zmniejsza naszą karę za grzechy.

(Cz. 3, II. 5 Odpusty, s.129)

środa, 12 października 2016

372. Co czeka nas w przyszłym życiu, jeśli na ziemi nie odpokutujemy wszystkich kar doczesnych?

Jeśli tu na ziemi nie odpokutujemy wszystkich kar doczesnych, czekają nas o wiele większe cierpienia w czyśćcu.

***
Św. Tomasz z Akwinu mówi, że nawet najmniejsza kara w czyśćcu jest bez porównania boleśniejsza od największego cierpienia na ziemi.

(Cz. 3, II. 5 Zadośćuczynienie, s.128-129)

wtorek, 11 października 2016

371. Dlaczego kapłan podczas spowiedzi zadaje pokutę?

Kapłan zadaje podczas spowiedzi pokutę, abyśmy:
1. odpokutowali tu na ziemi kary doczesne, bodaj częściowo,
2. poprawili się i do grzechów nie wracali.

***
Pokuty zmieniać nie wolno, ale trzeba odprawić tę, którą kapłan zadał, i w tym czasie, w którym polecił ją odprawić. Kto nie odprawił pokuty zaraz po spowiedzi, winien to uczynić później, choćby przed następną spowiedzią. Dobrze jest zadaną pokutę dobrowolnie sobie powiększyć. W pierwszych wiekach wierni odprawiali pokuty bardzo długie i bardzo surowe.

Poza tym w duchu pokuty powinniśmy znosić utrapienia, smutki, choroby, którymi nas Bóg nawiedza.


(Cz. 3, II. 5 Zadośćuczynienie, s.128)

poniedziałek, 10 października 2016

370. Komu winniśmy zadośćuczynić po spowiedzi?

Po spowiedzi winniśmy zadośćuczynić Bogu i ludziom. Bogu przez odprawienie pokuty zadanej nam podczas spowiedzi, ludziom przez naprawienie wyrządzonych krzywd.

***
Rodzice mogą dziecku darować winę, ale nie darować kary mimo że dziecko przeprosiło ich. W Sakramencie Pokuty odpuszcza nam Bóg grzechy całkowicie, czyli daruje winy i karę wieczną, ale nie zawsze daruje nam karę doczesną. Dlatego przy spowiedzi zadaje nam kapłan pokutę, byśmy resztę kary doczesnej odpokutowali i tym pewniej poprawili się z grzechów.

(Cz. 3, II. 5 Zadośćuczynienie, s.128)

niedziela, 9 października 2016

369. Kiedy spowiedź generalna jest konieczna?

Spowiedź generalna jest konieczna, gdy poprzednie spowiedzi były nieważne lub świętokradzkie.

Pożyteczna natomiast jest spowiedź generalna:
1. przy wyborze stanu na całe życie,
2. podczas misji i rekolekcji,
3. przed przyjęciem Komunii św. w ciężkiej chorobie i Namaszczeniem Olejem św.

***
Sposób spowiadania się: spowiadający się uklęknąwszy przy kratce konfesjonału mówi: "Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus. Ostatni raz u spowiedzi byłem... pokutę zadaną odprawiłem... grzechy wszystkie wyznałem... względnie zapomniałem... zataiłem. Pana Boga Najlepszego obraziłem następującymi grzechami..." (wymienić grzechy). Po wyznaniu grzechów mówi: "Więcej grzechów nie pamiętam. Za te i za wszystkie grzechy żałuję i postanawiam się z nich poprawić. Boże bądź miłościw grzesznej duszy mojej".

Z największą uwagą należy słuchać słów spowiednika i zapamiętać zadaną pokutę. Gdy kapłan daje rozgrzeszenie - klęcząc ponawiać akt żalu serdecznego za grzechy i przed ołtarzem, w którym jest Najśw. Sakrament dłuższą chwilę poświęcić na modlitwę po spowiedzi św.

Dobrze jest spowiadać się często, np. co miesiąc przed pierwszym piątkiem miesiąca i to u tego samego spowiednika, bo wówczas pozna on lepiej stan naszej duszy i wskaże nam najodpowiedniejsze środki do poprawy życia.

(Cz. 3, II. 5 Spowiedź, s.127-128)

środa, 5 października 2016

367. Co ma uczynić ten, kto świadomie zataił na spowiedzi grzech śmiertelny?

Kto świadomie zataił na spowiedzi grzech śmiertelny, powinien:
1. grzech zatajony jak najrychlej wyznać, przedtem w żadnym wypadku nie przystępować do Komunii św. ani innych Sakramentów św.,
2. powiedzieć, na ilu spowiedziach ten grzech zataił,
3. wyznać, czy w tym czasie przystępował do innych Sakramentów św. (do Komunii św., Bierzmowania, Sakramentu Małżeństwa itp.).
4. wyznać raz jeszcze wszystkie ciężkie grzechy popełnione od ostatniej ważnej spowiedzi.

(Cz. 3, II. 5 Spowiedź, s.127)